Vele vragen over ex-pupil pijnigen turncoach Stout

De breuk met turner Jeffrey Wammes heeft trainer Rob Stout allerminst onberoerd gelaten. ,,Zo kort voor de WK verwacht je zo'n mededeling niet.''

Rob Stout leeft weer met de opgeruimdheid die hem zo kenmerkt. Het kostte de turntrainer enige weken het vertrek van Jeffrey Wammes te verwerken. Het leven heeft weer zijn loop genomen, maar het besef dat de breuk met Nederlands talentvolste turner onherroepelijk is, heeft de pijn niet verdreven. ,,Ik probeer het te begrijpen, maar dat lukt niet erg.''

Stout erkent de gecompliceerdheid van beider aanwezigheid in de Australische stad Melbourne, waar maandag de wereldkampioenschappen turnen beginnen. Hij is nog niet losgekomen van het gevoel, dat Wammes niet langer zijn pupil is. Dat kan ook moeilijk om de simpele reden, dat alle zes toesteloefeningen van de turner in samenspraak met Stout tot stand zijn gekomen. ,,Ik ben ook benieuwd hoe ik zal reageren, mocht Jeffrey een medaille winnen'', zegt de getormenteerde trainer, die als coach van de zestienjarige debutant Anthony van Assche (inmiddels) naar Melbourne is afgereisd.

Gelet op zijn reactie bij de wereldbekerwedstrijd in Stuttgart, een maand geleden, verwacht Stout dat een eventuele prijs van Wammes in Melbourne hem zal raken. ,,Toen hij goed presteerde in Duitsland, liet me dat niet onberoerd. Logisch, want je kunt in een tijdsbestek van vier weken niet van oefenstof veranderen.''

Niet de breuk op zich als wel het moment en de manier waarop het hem werd meegedeeld, steekt Stout. Uit een telefoontje van Wammes' nieuwe trainer Bram van Bokhoven dat de turner bij diens club Flik-Flak in Den Bosch was wezen kijken, begreep de coach dat er iets speelde. Met die kennis reageerde hij aangedaan, maar niet verrast toen vader Wammes hem daags erop meedeelde dat zijn zoon had besloten bij hem weg te gaan.

,,Het was de bevestiging van wat ik vreesde. Maar ik had liever gezien, dat Jeffrey me dat persoonlijk had verteld'', zegt Stout. ,,Ik had er in mijn achterhoofd wel rekening mee gehouden dat het ooit tot een breuk zou komen, omdat de familie Wammes al jaren bezig is de blik te verruimen en zelfs aanbiedingen uit Amerika heeft gehad. Maar zo kort voor de WK verwacht je zo'n mededeling niet.''

Bijna twee maanden na de onheilstijding worstelt Stout nog met de vraag waarom. Het deed de coach pijn dat Wammes zich in de pers explicieter over de reden van de breuk uitsprak dan hij tegenover hem had gedaan. ,,In de krant verschenen argumenten die tegenover mij niet gebruikt zijn. Nee, ik zeg niet welke, maar wel dat het me veel verdriet heeft gedaan. Ja, ik zou graag horen waarom dat is gebeurd. Hopelijk wil Jeffrey me dat ooit vertellen'', aldus Stout die vindt dat hij recht op meer uitleg heeft.

In Stouts perceptie was een vervolggesprek logisch geweest. Hij blijft zitten met het gevoel dat argumenten zijn achtergehouden of onvoldoende zijn toegelicht. ,,Ik moet nu afgaan op hetgeen mij werd meegedeeld. En het sms-je dat Jeffrey me stuurde nadat er verhalen in de pers waren verschenen. Toen zond hij het berichtje: `Rob, het was voor mij ook niet makkelijk om te kiezen'. Dat was tenminste iets. En ik moet zeggen: het deed me goed, dat hij uit zichzelf reageerde.''

Gezien de beperkte communicatie gedurende de samenwerking van zeven jaar moet Stout vrezen dat het zal blijven bij de kennis die hij nu heeft. Want goede gesprekken hebben de trainer en Wammes nooit gevoerd. Stout: ,,Onze communicatie beperkte zich tot het turnen. Ik vroeg wel eens hoe het op school ging, omdat je als trainer ook wilt weten hoe een sporter in zijn vel zit. Ik heb het daar met zijn ouders wel eens over gehad, maar dan kreeg ik te horen dat hij thuis evenmin veel vertelde. Uiteindelijk nam ik hem zoals hij is en viel ik hem niet lastig met een gesprek. Maar ik heb me nu voorgenomen alles goed in de gaten te houden, hoewel daar bij Anthony van Assche weinig voor hoef te doen, die kletst wel. Als ik met hem anderhalf uur in de auto zit, valt er, anders dan bij Jeffrey, geen stilte.''

Wammes' overgang naar Van Bokhoven neemt Stout de trainer niet kwalijk. Op verzoek van de nieuwe coach hebben beiden een goed gesprek gevoerd. Stout: ,,Van Bokhoven wist niet dat Jeffrey naar zijn club zou komen. Hij zat er zelfs mee in zijn maag, omdat we elkaar goed kennen.''

Bestaat er dan een causaal verband tussen het vertrek van Wammes en de breuk met Yuri van Gelder van enige jaren geleden. Stout vindt van niet. ,,De enige overeenkomst is dat beiden nu bij Flik-Flak in Den Bosch trainen. Yuri werd indertijd vooral getraind door Remi Lens, omdat ik mijn aandacht over een achttal turners moest verdelen. Tussen die twee is een dermate sterke band gegroeid, dat ze uiteindelijk besloten samen verder te gaan. Dat is een totaal ander verhaal dan met Jeffrey.''

Dat Stout met Antony van Assche vrij onverwacht plaatsing voor de WK heeft afgedwongen, ziet hij niet als een sportieve wraakneming op Wammes. ,,Zo zit ik niet elkaar'', zegt Stout, die een warm gevoel heeft overgehouden aan de vele steunbetuigingen die hij ontving. Vooral de reactie van van Charles van Commenée, de technisch directeur van sportkoepel NOC*NSF, deed hem goed. Die sms-te: `Don't become bitter, but become better'.