Beursgang EDF gedeeltelijk een succes

De Franse regering heeft haar ambitiueuze gok met de introductiekoers van EDF 'gewonnen' - althans voor dit moment. Zij heeft de aandelen van het elektriciteitsconcern van een prijskaartje van 33 euro per stuk weten te voorzien, aan de bovenkant van de toch al hoog uitgevallen marge. Dat is een hele prestatie op een krappe markt. De sterke vraag van kleine beleggers helpt verklaren hoe dat heeft kunnen lukken; zij nemen 60 procent van de te plaatsen aandelen voor hun rekening. Maar veel institutionele beleggers vonden de vraagprijs naar verluidt te hoog. Omdat zij voor marktdiscipline moesten zorgen, ziet het ernaar uit dat het aandeel slecht gaat presteren.

Niemand is in EDF geïnteresseerd wegens de dividendvooruitzichten. Het verwachte rendement van 2 procent is ongeveer half zo groot als dat van EDF's Europese branchegenoten. De waarde van EDF ligt meer in zijn langetermijnpotentieel. Een groot deel daarvan heeft te maken met de goedkope stroom die wordt opgewekt met behulp van EDF's unieke contingent kerncentrales in een tijd van stijgende energiekosten - zelfs als rekening wordt gehouden met eventuele hoge ontmantelingslasten. EDF heeft ook ruime bezuinigingsmogelijkheden. Zijn omvang en financiële vuurkracht zorgen er tenslotte voor dat het concern makkelijk opportunistische overnames kan doen.

De vraag is of EDF dat potentieel zal weten te benutten. De bezuinigingsplannen blijven bescheiden, door toedoen van de machtige vakbonden. Het concern heeft de naam miljarden te verkwisten aan domme buitenlandse transacties, en de nieuwe overnamecriteria lijken niet veel strenger dan de criteria die werden gehanteerd door EDF's spilzieke vroegere baas.

De betrekkelijk geringe belangstelling voor het aandeel duidt erop dat de institutionele beleggers er niet van zijn overtuigd dat EDF gedwongen kan worden zich goed te gedragen.

EDF hoopt door de beursgang een `normaal' bedrijf te kunnen worden, dat vrij is van staatsinmenging. Hoewel de regering een belang van 85 procent zal behouden. lukt dat misschien ook wel. Maar kijk eens wat er met Enel is gebeurd. Kort na de beursgang van dat Italiaanse nutsbedrijf in 1999 daalde de koers beneden de uitgiftekoers, om daar nooit meer bovenuit te komen.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.