Lydia Roods meisje dendert over je heen

`Dit is het relaas van Cornélie Vergouwe [...]', schrijft Lydia Rood in het nawoord van Sprong in de leegte. `Ik heb er niets aan veranderd, alleen wat leestekens toegevoegd waar dat nodig was.' Was dat verstandig?

Cornélie Vergouwe is een getroubleerd en onbegrepen meisje van zestien dat nog nooit van haar leven `gewoon een van de anderen' is geweest. Als kleuter werd ze al niet geloofd toen ze op school de namen bij de jasjes las (`Knap van je zeg, dat je weet wat voor jas iedereen heeft', zei de juf). Later krijgt ze straf omdat ze de leraar natuurkunde doorzaagt over kwantummechanica. Cornélie doorziet alles en iedereen en is daardoor in staat om anderen gewiekst te manipuleren – met als gevolg dat ze nog nooit met iemand bevriend is geraakt. Totdat ze Sal onmoet, een oude joodse man met een groot verdriet die werkelijk geïnteresseerd is en wel tegen haar is opgewassen. Hij spoort haar aan om `alles' op te schrijven.

En dat `alles' dendert een boek lang over de lezer heen – de herinneringen, dromen en assocaties van Cornélie Vergouwe. Die zijn bij vlagen heel boeiend. Mooi verwoordt zij haar passie voor het circus en voor skaten, malicieus zijn de beschrijvingen van haar ouders, dubbel de gevoelens voor haar minder slimme maar mooiere zusje Elsa, origineel de manier waarop zij een gevaarlijk machtsspel speelt met een loverboy. `Maar het hangt als los zand aan elkaar, het is geen verháál', laat Cornélie zichzelf in het begin tegen Sal zeggen. `Het is wel een verhaal, zei Sal. [...] dat zul je wel zien als je klaar bent'.

Maar een goed doordachte constructie die verwijst naar de bijbelse vertelling van Kaïn en Abel is nog geen verhaal. Want ondanks haar slimheid en genadeloze observatievermogen, wil Cornélie Vergouwe maar niet werkelijk een interessant personage worden. Het is misschien eigen aan hoogbegaafde meisjes dat ze altijd gelijk hebben, of dat ze, wanneer ze twijfelen, dit treffend maar afstandelijk verwoorden. Maar het maakt van Cornélie – gek genoeg – een plat personage. Ja, tegen het einde, als met de interpunctie ook de controle van Cornélie even is weggevallen, als ze schrijft over wat al het hele boek niet gezegd kon worden, dan kun je even echt voelen hoe eenzaam ze is.

Lydia Rood: Sprong in de leegte, 13+, Leopold, 232 blz. €14,95