Schilddrager van prins Bernhard

Een cavalerieofficier van adellijke komaf, type houwdegen – Jan Jacob Beelaerts van Blokland was het soort soldaat zoals die tegenwoordig niet meer gemaakt wordt. Zijn betovergrootvader vocht bij Waterloo als adjudant aan de zijde van de latere koning Willem II, en toen Beelaerts van Blokland in 1941 als Engelandvaarder in Londen arriveerde zocht ook hij de nabijheid van de Oranjes. De aanwezige politici vond hij, op premier Gerbrandy na, wankelmoedig.

In het in 1984 verschenen boek `Ik zou wéér zo gek zijn. Mannen van de Irenebrigade' schreef Beelaerts van Blokland van een plan dat hij had om zijn landgenoten in bezet gebied een hart onder de riem te steken. ,,Ik stelde voor de mensen in Nederland te laten zien dat we toch iets deden in Engeland. We moesten de vijftig NSB'ers die geïnterneerd waren op het eiland Man, ophangen voor de Tower, dit tafereel fotograferen, achterop de foto's drukken: `De Nederlandse regering die slap was, is nu flink geworden' en die plaatjes uitstrooien boven ons land.'' Het voorstel vond geen goedkeuring in de ogen van de regering. Een ander propagandaplan van de jonkheer – pakjes sigaretten bedrukken met OZO (Oranje Zal Overwinnen) en droppen boven Nederland – werd wel uitgevoerd.

De maandag op zijn landgoed in Oosterbeek overleden brigade-generaal der cavalerie tit. b.d., `Mickey' voor vrienden, bereikte Engeland na een gewaagde vluchtpoging. Samen met drie kameraden stal hij een Duits watervliegtuig uit de Amsterdamse Minervahaven. Ze zetten het toestel voor de kust bij Dover op zee neer.

Onmiddellijk meldde Beelaerts van Blokland zich bij koningin Wilhelmina. Hij bepleitte een grotere rol van het staatshoofd – ,,U kunt de mensen niet genóeg toespreken'' – en vroeg namens zijn verzetsorganisatie, de Ordedienst (OD), of prins Bernhard de leiding van het verzamelde Nederlands verzet op zich wilde nemen. De conflicten die tussen de verschillende groepen bestonden, zouden alleen door de prins kunnen worden opgelost. Dit bleek geen haalbaar plan. Uiteindelijk zou Bernhard pas benoemd worden in 1944, toen zuidelijk Nederland al bevrijd was. Beelaerts van Blokland had de prins in 1936 leren kennen tijdens diens kennismakingstour door Nederland.

Enkele maanden na zijn aankomst in Engeland nam Beelaerts van Blokland dienst in de Prinses Irenebrigade. Hij vocht in Normandië, België en Nederland.

Na 1945 verwaterde het contact met de Oranjes, totdat hij in de jaren zeventig de Stichting Eerbetoon Prins Bernhard oprichtte. Het was de bedoeling om in 1976 met de verzamelde oud-strijders de prins op zijn 65ste verjaardag te huldigen. De Lockheed-affaire gooide roet in het eten, maar in 1981 vond het initiatief alsnog doorgang. ,,Jan, ik lag onder het podium, maar jij hebt me daar weer opgezet'', zo zou de prins hem hebben bedankt.

Hierna volgde iedere vijf jaar eenzelfde bijeenkomst, met telkens minder aanwezigen. In 2001 werd voor het laatst een leeftijdslustrum van Bernhard gevierd. Ondanks het overlijden van de prins, en nu ook Beelaerts van Blokland, zal Bernhards verjaardag belangrijk blijven voor oud-strijders. Sinds dit jaar is 29 juni officieel `Veteranendag'.