`Ik ga met Noord-Brabant naar WK'

Door een 1-0 zege op Bahrein plaatste Trinidad en Tobago zich gisteren voor het WK voetbal. Bondscoach Leo Beenhakker: ,,Deze wedstrijd zal me altijd bijblijven.''

Woedende Bahreinse fans wreken de uitschakeling van hun nationale voetbalelftal voor het WK door afgebroken kuipstoeltjes op het speelveld van het nationale stadion in Manama te gooien. Soldaten van het nationale leger beschermen de dolgelukkige voetballers van Trinidad en Tobago op weg naar de kleedkamer. In de catacomben zwaaien de Soca Warriors na de 1-0 zege met hun shirts en maken ze al schreeuwend vreugdedansjes.

Aan de andere kant van de wereld is in het kleinste land ter wereld dat zich ooit voor een WK voetbal wist te plaatsen een volksfeest uitgebroken. Vandaag heeft de bevolking vrijaf gekregen. Bondscoach Leo Beenhakker viert één van zijn mooiste momenten uit zijn loopbaan in zijn eentje op de gang met een sigaret tussen zijn vingers. ,,De voldoening is enorm. Ik zit nu veertig jaar in dit vak, maar dit is een wedstrijd geweest die me altijd bij zal blijven. Mijn carrière wordt toch door een prestatie als deze gekenmerkt. Dit is niet alleen mijn zege, maar die van het hele land'', zegt de coach na afloop van het hectische beslissingsduel.

Met Beenhakker is het aantal Nederlandse bondscoaches dat komende zomer in Duitsland actief is op vier gekomen. Eerder hadden Marco van Basten (met Oranje), Dick Advocaat (Zuid-Korea) en Guus Hiddink (Australië) zich verzekerd van plaatsing.

Een half jaar geleden had niemand kunnen bedenken dat Trinidad en Tobago aan het WK mee zou meedoen. Op het moment dat Jack Warner, een rijke zakenman uit Trinidad en vice-voorzitter van de FIFA, het Nederlandse drietal Beenhakker, Wim Rijsbergen en Theo de Jong overhaalde naar de Caraïbische eilandengroep te komen, stond de ploeg met een punt uit drie wedstrijden onderaan in de kwalificatiegroep voor het WK. Onder leiding van de 63-jarige Beenhakker werd een bijkans onmogelijke geachte inhaalrace ingezet die uiteindelijk uitmondde in twee beslissingsduels tegen Bahrein. Terwijl Europees kampioen Griekenland en nummer drie van het vorige WK Turkije werden uitgeschakeld, plaatst voetbaldwerg Trinidad en Tobago zich na Cuba (1938), Haïti (1974) en Jamaica (1998) zich als het vierde Caraïbische land in de historie wel.

Dat Trinidad en Tobago waarschijnlijk het zwakste land tijdens de eindronde zal zijn, neemt Beenhakker voor lief. ,,Ik ben trots op deze jongens. Ik heb wel eens gezegd dat ik qua oppervlakte van het land en inwonertal bondscoach van Noord-Brabant ben. En Noord-Brabant gaat nu naar het WK. Mooi hè?'', zegt Beenhakker vlak voordat hij van Bahrein naar Amsterdam vliegt.

Het volksfeest op Trinidad en Tobago laat Don Leo aan zich voorbij gaan. ,,Schei uit. Ik ga niet nog een keer vijftien uur in een vliegtuig zitten. Ik heb me gek gevlogen dit half jaar. Ik ga lekker naar huis. Bovendien is mijn contract nu afgelopen. We moeten nu even kijken of ze op Trinidad en Tobago met mijn plannen meewillen. Daarvoor zal ik eerst met Warner moeten spreken. Maar hij moet eerst even de afgesproken bonus uitkeren.'' En weer is daar een grijns op het gezicht van Beenhakker, die een half uur na de historische prestatie de rust zelve is.

De ontlading heeft vlak na het laatste fluitsignaal van de Colombiaanse scheidsrechter op het veld plaatsgevonden. Voor de ogen van 35.000 woedende Bahreinse fans en driehonderd feestvierende supporters uit Trinidad en Tobago valt hij Rijsbergen in de armen. Een voor een pakt Beenhakker zijn spelers beet. Matchwinner Dennis Lawrence, die in de 49ste minuut het doelpunt maakte, krijgt een extra schouderklop. De steelband uit Port of Spain speelt My way van Frank Sinatra. Met een mix van `calypso-voetbal' en Nederlandse tactiek heeft Beenhakker het mirakel van Manama verwezenlijkt.

Zo groot als de feestvreugde is bij Trinidad en Tobago, is de woede bij de aanhang van Bahrein. Na de verrassende 1-1 in het uitduel op Trinidad en Tobago kan de ploeg van de Kroatische bondscoach Luka Peruzovic de favorietenrol voor eigen publiek niet waarmaken. Wat het grootste voetbalfeest in de geschiedenis van het land had moeten worden eindigt in een enorme teleurstelling. Onder de aanhang van Bahrein is ook oud-voorzitter van Vitesse Karel Aalbers, die naar eigen zeggen betrokken is bij een nieuw te bouwen sporttempel in de vorm van een pyramide. Na de uitschakeling zal de animo voor het project wat minder zijn.

Toch houdt Bahrein tot ver in de blessuretijd hoop op een verlenging. Als spits Ali Ahmed Hussain doelman Kelvin Jack van Trinidad en Tobago bij een uittrap de bal ontfutselt en de gelijkmaker binnenschiet, ontwikkelt zich een orkaan van geluid. Al snel slaat het gejuich om in woede als blijkt dat de arbiter de treffer afkeurt. Volgens de regels mag een aanvaller niet mee bewegen als een keeper uittrapt. Bahrein heeft daar even geen boodschap aan. Op het veld krijgt de scheidsrechter een duw en de fans breken het stadion af. Stokken, flessen water en stoelleuningen worden op het gras geslingerd. Van alle kanten ontploft vuurwerk.

Direct na het laatste fluitsignaal rennen vijf militairen naar de scheidsrechter om hem te beschermen. Trinidad en Tobago viert dan al feest. Beenhakker, die in 1985 als bondscoach van Nederland kwalificatie voor het WK in Mexico misliep omdat België in een beslissend duel te sterk was, en de zijnen weten hoe het voelt om op het laatste moment een WK-droom te zien verliezen, maar nu hebben ze geen oog voor het leed van Bahrein. Diep in de nacht viert de 34-jarige spits Dwight Yorke in een discotheek zijn eigen feestje. Zestien jaar geleden was hij erbij toen zijn land op het laatste moment werd uitgeschakeld door de VS. Nu heeft hij zijn revanche. ,,Vanaf mijn zestiende maak ik deel uit van de nationale ploeg. Eindelijk ga ik naar het WK. Om zo mijn loopbaan te beëindigen is ongelooflijk. Met dank aan onze fighting spirit and Dutch tactics.''