Politiek als spel alleen `leuk' voor de speler

Het gedrag van de Rotterdamse PvdA-lijsttrekker Van Heemst is `oude politiek' op zijn ergst. Een politieke rivaal oogst groot succes met een bepaalde stellingname, die voor de geestverwanten van Van Heemst juist de reden was om die rivaal weg te sturen. Dat belet Van Heemst niet een graantje mee te willen pikken van dat succes door `het eens te zijn' met die stellingname.

Opportunisme in onverdunde vorm. De tegenstander was volgens Van Heemst dan ook alleen maar weggestuurd ,,omdat je dat gewoon doet als je als oppositie die kans krijgt''. Of de man en het team waar hij deel van uitmaakte wellicht goed werk deden voor de stad doet er niet toe; dat gooi je gewoon in diggelen omdat je dat leuk vindt, zoals kleine jongetjes het onweerstaanbaar vinden een ruit in te gooien van een leegstaand pand. Dit is politiek als spel alleen voor de spelers, een spel dat bestaat uit uitsluitend vliegen afvangen van en indruk maken op elkaar. Het is deze vorm van wangedrag die het succes verklaart van de huidige `leefbaren' en `Fortuynisten'. Hoe populistisch deze stromingen somtijds ook zijn, Van Heemst verschaft in overvloed de argumenten om ze te verkiezen boven de `oude politiek' die zich zo veel beter voelt dan deze nieuwkomers, maar zich gedraagt als de gemiddelde relschopper.