Hoe tolerant zijn moslims eigenlijk?

In haar reactie op Paul Scheffer stelt Canan Yagmur (NRC Handelsblad, 8 november) dat de islam tolerant is, dat de meeste moslims in Nederland komen uit tolerante islamitische multiculturele samenlevingen, en dat moslims niet meer geleerd hoeft te worden tolerant te zijn. De vraag is echter wat deze tolerantie in de praktijk inhoudt.

In de islamitische multiculturele samenlevingen waar mevrouw Yagmur aan refereert woonde elke bevolkingsgroep in zijn eigen stadsdeel, vaak van elkaar gescheiden door muren. Precies zoals tegenwoordig in veel Europese steden leefden de verschillende bevolkingsgroepen niet samen, maar langs elkaar heen, en er was eerder sprake van apartheid dan van een multiculturele samenleving. Van gelijke behandeling was geen sprake: niet-moslims moesten speciale belastingen betalen, een belangrijke reden waarom zij getolereerd werden.

In landen als Marokko en Turkije worden inderdaad kerken getolereerd, maar dit is iets anders dan vrijheid van godsdienst. Vrijheid van godsdienst houdt namelijk ook in dat mensen zelf hun religie kunnen kiezen. Het is moslims echter verboden zich te bekeren, en kerken die moslims willen bekeren worden gesloten.

Een vrijwel onbekend feit is dat de joden al minstens zeshonderd jaar in Marokko woonden voordat de eerste moslims kwamen. De doorgaans analfabete moslims konden hen goed gebruiken vanwege hun competenties en wereldwijde handelscontacten. Soms kregen zij privileges van de sultans in het kader van verdeel- en heerspolitiek. Maar ondanks het graag gekoesterde beeld van harmonie en tolerantie heeft inmiddels 99 procent van de joden het land waar zij tweeduizend jaar lang hadden gewoond verlaten. Het woord jood wordt in Marokko nog vaak gebruikt als scheldwoord, en het geeft te denken dat in Israël juist de joden uit Marokko het felst tegen moslims zijn.

Boeddhisme en hindoeïsme worden door de islam op geen enkele wijze erkend. De belangrijkste boeddhistische heilige plaatsen in Afghanistan werden nog onlangs, weliswaar door extreme moslims, met dynamiet opgeblazen. Atheïsten krijgen van moslims te horen dat zij leven als dieren, en homoseksuelen worden zoals bekend in de gevangenis gegooid.

Honderden jaren lang waren Egypte, Algerije en Turkije christelijke landen. Bekering onder dwang is in de islam verboden, desalniettemin zijn deze landen met het zwaard bekeerd. Dit gebeurde in een tijd waarin volgens moslims de islam in zijn zuiverste vorm was. Nog geen eeuw geleden zijn uit Turkije één miljoen Griekse christenen gedeporteerd, en minimaal één miljoen Armeense christenen vermoord. De allerlaatste christenen in Oost-Turkije worden gediscrimineerd en tegengewerkt, zo blijkt uit recente berichten.

De conclusie is duidelijk. Dat moslims in de Middeleeuwen toleranter zijn geweest dan christenen wil geenszins zeggen dat moslims tolerant zijn. Als we in Nederland de boel bij elkaar willen houden is er misschien maar één mogelijke oplossing: iedereen moet moslim worden.