Salto

Het was in de tijd dat we nog studeerden, mijn vriendin en ik. Na een dag leren voor een tentamen gingen we een ijsje eten in de stad. Voor de ijssalon stond een bankje, waar we gingen zitten. Rustige straat, nauwelijks verkeer, aan beide kanten van de weg lage paaltjes.

Plotseling kwam daar die fietser met enorme vaart aangereden. Hij keek naar ons en niet naar de paaltjes. Wij hielden onze adem in. En ja hoor, daar knalde hij op een paaltje, viel gevaarlijk over zijn fiets en smakte tegen de grond.

Op het moment dat wij wilden toesnellen om hem overeind te helpen, stond hij op, klopte zijn kleren af, pakte zijn fiets, keek ons aan, en zei: ,,Even een salto'tje gemaakt.''

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik. Op deze site staan ook de spelregels van de ik-rubriek.