Nederland nog lang niet klaar voor het WK

Marcello Lippi, bondscoach van Italië, en zijn Nederlandse collega Marco van Basten hebben in hun aanpak wat overeenkomsten. Beiden bouwden ze de afgelopen vijftien maanden aan een nieuw nationaal voetbalelftal. Beiden namen ze afscheid van enkele vedetten om met spelers van een wat lager niveau een frisse wind te laten waaien. Van Basten reikte ermee tot de tweede plaats van de FIFA-ranking, Lippi bleef met zijn Squadra Azzurri steken op een dertiende plek.

Maar dat deze ranglijst van de wereldvoetbalbond een vertekend beeld geeft van de ware krachtsverhoudingen bleek zaterdag in de Arena. Het Italiaans elftal toonde aan dat het verder is in zijn ontwikkeling naar het wereldkampioenschap van 2006 dan Oranje. Van Basten, die na zestien wedstrijden zijn ongeslagen status kwijtraakte, had enigszins begrijpelijk ,,geen problemen'' met de nederlaag (1-3) in een oefensessie. Maar de achterstand op Italië in de aanloop naar het WK was toch een pijnlijke constatering.

Nu beïnvloedde het onderscheid in werkwijze tussen de twee coaches in belangrijke mate de uitslag. Van Basten wierp een onervaren kracht, die ook nog eens wedstrijdritme mist, voor de leeuwen. Ron Vlaar onderging op een vitale plek in het elftal een zware test. Namelijk in het centrum van de verdediging, daar waar Lippi met Fabio Cannavaro (32 jaar, Juventus) en Alessandro Nesta (29 jaar, AC Milan) spelers van een heel ander kaliber had opgesteld. Achteraf moest Van Basten toegeven dat hij de huidige kwaliteiten van Ron Vlaar, die schuldig was aan drie tegentreffers, te hoog had ingeschat.

Hij wilde de reserve van AZ, in wie hij zoveel vertrouwen stelt en die zo goed inviel tegen Tsjechië, op het hoogste niveau aan het werk zien en dat pakte verkeerd uit. Want was het niet een ongelukkig moment om de voetballer uit Hensbroek in deze wedstrijd uit te testen, terwijl revelatie Urby Emanuelson (Ajax) op de bank bleef?

Los van de factor-Vlaar konden er nog wat minder vrolijke conclusies worden getrokken. De voorste linie van het Nederlands elftal is toch sterk afhankelijk van twee spelers: Arjen Robben en Ruud van Nistelrooy. Beiden ontbraken zaterdagavond en dat was te merken aan de stootkracht. Van de vleugels kwam te weinig dreiging, al bereidde Romeo Castelen het openingsdoelpunt fraai voor door Fabio Grosso van Palermo op het verkeerde been te zetten en de bal vervolgens goed terug te leggen. Op links demonstreerde Ryan Babel vaak dezelfde onmacht als bij Ajax. De treffer van zijn voet was wél onberispelijk.

En Dirk Kuijt ploeterde dit keer als centrumspits als vanouds, maar veelal ontbrak bij hem het raffinement dat Van Nistelrooy bij vlagen zo sterk maakt. Misschien moet de Feyenoorder zich juist wat minder met de opbouw van de aanval bezighouden om de juiste scherpte over te houden in de afronding. Tegen de sterke Italiaanse verdedigers was het voor hem onbegonnen werk. Hoewel hij in de tweede helft nog op de paal kopte.

Van Basten meende achteraf dat er ook in de opbouw het een en ander schortte. Die was in zijn optiek te angstig en te slordig. Dat gebrek aan durf constateerde ook zijn voorganger Dick Advocaat. Routinier Phillip Cocu gaf na afloop in de kleedkamer zijn mening over hetgeen er mis was gegaan. De PSV'er beaamde net als aanvoerder Edwin van der Sar dat Oranje nog lang niet klaar is voor deelname aan het WK en dat er een belangrijke stap voorwaarts gemaakt dient te worden om in Duitsland hoge ogen te gooien.

Viel er dan niets positiefs te noteren in deze oefenwedstrijd, die als slotakkoord een snerpend fluitconcert van het publiek kreeg? Toch wel. Het middenveld van Oranje, met een sterke Rafael van der Vaart die vanaf de rechterkant achter de centrumspits kroop, dirigent Phillip Cocu en stilist Denny Landzaat, bleek wel gelijke tred te houden met het Italiaanse niveau. Sterker nog, toen in de tweede helft de Italianen genoegen namen met de 3-1 voorsprong had Oranje op het middenveld het heft stevig in handen.

De extra ondersteuning van Jan Kromkamp nam toen juist in kracht af. De voormalige AZ-speler komt bij Villareal te weinig aan spelen toe en het is triest te concluderen dat de loopbaan van de beste Nederlandse rechtsback stagneert omdat hij deze zomer per se naar het buitenland moest.

De Italiaanse spelers en bondscoach waren in hun nopjes met de overwinning op het Nederlands elftal. Het team, dat de aanvallers Francesco Totti en Cristian Vieri door blessures miste, had geprobeerd in balbezit aanvallend te spelen. En dat is revolutionair voor de Azzurri. De reus Luca Toni bezorgde de Nederlandse defensie handenvol werk en zijn equivalent Vincenzo Laquinta maakte duidelijk dat Italië met fysiek sterke aanvallers wel eens voor een nieuwe trend kan zorgen op het WK. Lippi begrijpt niet dat zijn team met zoveel kwaliteit op de FIFA-ranglijst achter de Verenigde Staten en Mexico staat genoteerd. De grijze bondscoach zei na de wedstrijd veel respect te hebben voor het niveau van het Nederlands elftal en daarmee gaf hij de prestatie van zijn internationals onbewust nog meer glans.

Verslaggevers hielden Lippi voor dat dit toch de mooiste overwinning was van het Italiaanse elftal onder zijn bewind. Maar de ervaren rot in het trainersvak relativeerde de waarde van deze triomf in de nog lange aanloop naar het WK. Na afloop hadden Van Basten en hij elkaar gecomplimenteerd en de hoop uitgesproken dat er een nieuwe ontmoeting volgt in Duitsland.

Nederland 1

Italië 3

Ruststand 1-2. 38. Babel 1-0, 41. Gilardino 1-1, 45. Vlaar 1-2 (eigen doel), 50. Toni 1-3. Schds: Ivanov (Rus). Tsch: 47.000. Gele kaart: Camoranesi (Italië).

VLAARpagina 13