Uitstel

In een eerdere reactie (W&O 9 okt) op de column `Uitstel' van Leo Prick bracht ik een voorbeeld van probleemgestuurd leren naar voren: Ik heb mijn neefje leren schaken. Simpel beginnend, vanuit een eenvoudige eindstelling, heb ik gaandeweg het spel complexer gemaakt. Dat resulteerde niet alleen in enthousiasme. Het leidde er ook toe dat Pietje zich spontaan verder in de theorie ging verdiepen.

Wegerin (W&O 16 okt) vindt dat maar een dom voorbeeld. Immers, ieder kind leert de spelregels binnen 10 minuten, zo betoogt hij. Met andere woorden: `Doe niet zo soft man en laat dat joch gewoon eerst de regeltjes instampen, zoals het hoort!' Vervolgens maakt hij zich ook nog druk over het feit dat ik de spelregels van het schaken in de context van mijn voorbeeld `droge theorie' genoemd heb. Reden genoeg voor de insinuatie: `Aan serieuze theorieën zal zo iemand zijn hele leven nooit toekomen.'

Het zou beter zijn als W. zich zou verdiepen in de praktijk en theorie van het leren. Het best kan hij beginnen bij de uitspraak van Simons, dat je niet niet kunt leren. Een eye-opener voor iemand die denkt dat je alleen door afzien kunt leren.