Ongevraagd betreden van de EU is niet zonder risico 2

Er is niets tegen dat NRC Handelsblad een paginagroot artikel plaatst, waarin een beroep wordt gedaan op ons betere ik. Thomas Spijkerboer houdt ons terecht voor dat we als gemeenschap te laconiek hebben gereageerd op de brand in het gedetineerdencomplex op Schiphol (Opinie & Debat, 5 november). Maar waar ik moeite mee heb is dat dit appèl op ons geweten niet is geschreven door een moraaltheoloog of ethicus, maar door een jurist, die wordt geïntroduceerd als hoogleraar migratierecht. Waarom dit specialisme hem een bijzondere kwalificatie zou verschaffen om ons op ons geweten aan te spreken is mij duister. Maar als de redactie voor de rechtswetenschapper heeft gekozen mag van deze worden verwacht dat hij in zijn betoog voldoende ruimte biedt aan de conflicterende posities van beide partijen in het conflict. Aan de ene kant is daar de individuele migrant op zoek naar een beter leven, die recht mag doen gelden op behandeling als medemens, terwijl aan de andere kant een gemeenschap staat die een ongenode gast binnen haar grenzen aantreft en moet besluiten of zij de nieuwkomer in haar midden op moet nemen.

Door geen serieuze aandacht te besteden aan de prangende dilemma's waarmee ons land zich bij die laatste afweging geconfronteerd ziet, en die net zo goed moreel van aard zijn, manifesteert prof. Spijkerboer zich niet als hoogleraar, maar als advocaat.

En daarmee laat zijn stuk de indruk achter dat de mens Spijkerboer het hart op de goede plaats heeft, maar dat de professor geen afstand tot de materie weet te houden.