Ongevraagd betreden van de EU is niet zonder risico 1

Gezien zijn functie begrijp ik het geweeklaag van Thomas Spijkerboer wel (Opinie & Debat, 5 november). Het hoort bij zijn functieomschrijving als hoogleraar migratierecht. Spijkerboer vraagt zich af waarom wij zo lauw reageren op de brand op Schiphol en maakt zich zorgen over het `afschrikwekkende Europese vreemdelingenbeleid'.

Ik ben het met Spijkerboer eens dat de primaire verantwoordelijkheid voor de veiligheid van gedetineerden bij de opsluitende overheid ligt. Van belang is echter dat de gedetineerden op Schiphol zich allen bewust onrechtmatig in Nederland bevonden. En het ongevraagd betreden van de EU is nu eenmaal niet zonder risico. Het verlenen van verblijfsrecht op grond van het overleven van een brand gedurende vreemdelingenbewaring lijkt mij, hoe groot het persoonlijk leed ook, buiten proportie. Dat Spijkerboer van de Nederlanders speciale compassie met de gesneuvelde illegalen vraagt is, ook gezien de ontwikkelingen van de laatste jaren (zie recent de Franse banlieu-rellen) nogal onnozel.

Daarnaast leidt volgens Spijkerboer het Europese afschrikkingsbeleid tot `martelingen en dat mensen in reddeloze toestand worden achtergelaten'. Deze suggestie dat het toelaten van betrokkenen leidt tot een betere wereld is een bekende, maar leugenachtige pavlovreactie. Immers, het zijn met name gezonde Afrikaanse jongemannen die ongevraagd pogen zich toegang te verschaffen tot Fort Europa. En willen we de armoede in Niger, Mali of Senegal oplossen (een millenniumdoelstelling), zijn het juist deze `vluchtelingen' die aldaar het hardst nodig zijn. Ik adviseer Spijkerboer à la Job Cohen met deze gelukszoekers in Ceuta & Melilla een kopje thee te gaan drinken.