Met een verouderd geweer door de modder ****-

Strategie is alles, merkt Saul van Stapele in het nieuwe Twee-Wereldoorlogspel `Earned in Blood'. Maandelijkse gamesrubriek

In de zeer lucratieve gamesindustrie wordt veel geld gepompt in uiterlijk vertoon, en dan hebben we het niet alleen over de schaars geklede dames die voor vrijwel elke presentatie van een nieuw computerspel worden ingehuurd.

Steeds vaker zien de tussenstukjes in een spel, waarin het verhaal wordt verteld dat de spelfragmenten met elkaar verbindt, er uit als mini-speelfilms, met prachtige graphics, stemmen van professionele acteurs en zelfs iets van een dramatische ontwikkeling. En is ook het spel zelf een visueel festijn, met overdonderend in beeld gebrachte ontploffingen, stunts die in slowmotion worden uitgevoerd en realistische 3D-omgevingen waarbij elk sprietje gras zijn eigen schaduw heeft.

Zonder direct een lans te willen breken voor oerspelletje Pong, waarbij twee simpele witte streepjes en een over het scherm bewegend wit vierkantje een volledige tenniswedstrijd moesten uitbeelden, stellen we vast dat de toenemende aandacht voor de uiterlijke opsmuk ten koste is gegaan van wat de kern zou moeten zijn van elk computerspelletje: de speelbaarheid. Veel moderne spellen zien er overrompelend uit maar dagen de gamer geen moment uit om zijn of haar vaardigheden te verbeteren. Of het nu om een schiet- vecht- of racespelletje gaat, zolang er maar wat rechtlijnig op de knoppen van de controller wordt geramd, ziet het er op het scherm al indrukwekkend uit. En dan wordt het ondanks prachtige bloedspetters op je flatscreen-tv en kogels die in dolby surround-geluid door de kamer vliegen, heel snel heel erg slaapverwekkend.

Een van de onderwerpen die bij de ontwikkelaars van games erg tot de verbeelding spreken is de Tweede Wereldoorlog, waarbij het vooral gaat om het militair-strategische aspect, want dat levert natuurlijk wel zoveel ontploffingen en bloedspetters op. Het nieuwe deel in de Brothers in Arms-reeks, Brothers in Arms: Earned in Blood, focust zich zelfs volledig op één van de slagvelden: die in Frankrijk, tijdens en na de geallieerde invasie op D-Day in Normandië. Maar hoewel ook hier het landschap prachtig is, en een granaat die in de buurt ontploft ook hier zorgt voor bloedspetters op het scherm, komt de gamer die gretig afvurend op de vijand afstormt in dit spel niet zo heel ver.

Brothers in Arms ziet er minder spectaculair uit dan veel andere oorlogsspelletjes, maar vraagt van de gamer veel meer tactisch inzicht, logisch denkvermogen en vooral veel geduld. De basistechnieken zijn vrij simpel; ook voor de beginnende gamer is het leren beheersen van de controllerfuncties een kwestie van minuten. Het verhaal van de game is gebaseerd op het waargebeurde relaas van een groep Amerikaanse soldaten in de eerste weken na de geallieerde invasie in Frankrijk en geeft een indringend beeld van hoe het gevoeld moet hebben om dorp voor dorp en loopgraaf voor loopgraaf het terrein per vierkante meter te veroveren, met om elke hoek een verschanste Duitser die zijn kameraden oproept op te letten: Sie kommen von der anderen Seite!

In Brothers in Arms speel je een officier die verschillende teams aanstuurt met specifieke specialiteiten; zo is het ene team beter uitgerust om een stelling van afstand onder vuur te nemen en het andere juist om een stelling met veel geweld over te nemen. Bij het uitschakelen van de vaak goed verdekte vijand is het steeds zaak om de omgeving te analyseren en een strategie uit te stippelen. Je stelt je manschappen op diverse plekken op, schuilend achter muurtjes en boomstammen van waaruit ze de opponent met een spervuur aan kogels dwingen dekking te zoeken. Vervolgens stuur je andere manschappen of jezelf langszij om vanaf een andere positie de vijand gericht onder vuur te nemen en uit te schakelen.

Het is dus even wennen voor gamers die gewend zijn om met het nieuwste wapentuig als razende Rambo's door een arena te rennen, dat ze nu ineens tergend langzaam door de modder moeten kruipen met een hopeloos verouderd geweer dat na een paar schoten steeds opnieuw moet worden geladen. En het is zeker ook even wennen voor gamers die er vanuit gaan dat tegenstanders als makke schapen op hun positie blijven staan, geduldig wachtend op de slachtbank. In dit spel reageert de opponent op elke schijnbeweging die je maakt. Wanneer een Duitse soldaat roept dat de aanval verplaatst wordt naar de andere kant, haasten zijn brüder zich om zich te hergroeperen en de nieuwste dreiging van zich af te slaan: Sie sollen allen sterben!

Het is juist de traagheid van dit spel, de ingetogen sfeer, de troosteloze landschappen vol loopgraven, de dreiging achter elke hoek en de noodzaak om over elke stap goed na te denken, die van Brothers in Arms: Earned in Blood een uitdagend en intelligent computerspel maken. En ook een robuust monument van onthaasting in de door razendsnelle, flitsende maar vaak ook inhoudsloze spellen gedomineerde wereld van de computergame.