Klinkers

Graag wil ik reageren op de brief van de heer Lefevre (W&O 29 oktober). Hij beschrijft de klinkers in schreeuw als een `lang aangehouden i', zoals in meer of peer. Als ik meeuw of schreeuw uitspreek, hoor ik echter beslist geen lange `i', maar wel degelijk de `ee' zoals in `mee', gevolgd door een `oe'. Meeuw is volgens mij M-EE-OE, met de klemtoon op de `ee'. Misschien is er een taalkundige die ons kan vertellen hoe het zit – wellicht bestaan er verschillende vigerende uitspraken.