Fiona Apple ***--

Veel nadruk was er op het feit dat ze pas 19 was, toen de Newyorkse zangeres/pianiste Fiona Apple in 1996 debuteerde met de verrassend volwassen cd Tidal. De opvolger viel vooral op wegens de lange titel (When The Pawn etc.) en sindsdien werd het akelig stil. Het gerucht ging dat Fiona haar derde album al in 2003 voltooide. Extraordinary Machine verschijnt in een herziene versie die niet kan zijn ingegeven door commerciële overwegingen, gezien de tamelijk ontoegankelijke muziek die deze weerbarstige dame laat horen. Ze is jazzy, eigenwijs, ritmisch onvoorspelbaar en melodieus complex, links van het pad dat door Joni Mitchell en Tori Amos werd gebaand. Als producer werd Mike Elisondo ingeschakeld, de rechterhand van Dr. Dre, die hier als hiphopjongen misplaatst lijkt maar die interessante ritmepatronen en orkestraties toevoegt. In al haar nerveuze zelfreflectie heeft Apple zo nu en dan een briljant popmoment, met name de wat voller gearrangeerde nummers `O sailor' en `Oh well', die klinken alsof Van Dyke Parks het dirigeerstokje zwaait.

Fiona Apple: Extraordinary Machine (Epic/Sony)