Eindelijk

Eindelijk is de Bermuda Bowl weer in Italiaanse handen. De laatste keer was dertig jaar geleden, in Southampton op de Bermuda Eilanden. Net zoals toen was ook nu de Verenigde Staten verliezend finalist.

Het Nederlands bridgeteam stelde in Estoril teleur. De gedeelde tiende plaats was niet eens voldoende voor een plaats in de kwartfinale en niet bepaald het resultaat waar de Stichting Topbridge Nederland op had gerekend. Die had immers gehoopt op een aansprekende prestatie om potentiële geldschieters gunstig te stemmen, want het overeind houden van een semi-professionele kernploeg is een dure grap.

In Estoril kende de finale tussen Italië en de VS vele spannende momenten.

W/-

♠ A 6 3 2

♡ A H B 5 3

♦ H B 4

♣ 5

♠ 10 8 5

♠ 7

♡ 7 4

♡ V 10 6 2

♦ V 10 5 3

♦ 9 7

♣ H B 7 4

♣A 9 8 6 3 2

♠ H V B 9 4

♡ 9 8

♦ A 8 6 2

♣ V 10

NZ kunnen betrekkelijk eenvoudig 6♠ maken. De leider probeert eerst de hartens uit. Met de kleur 3-3 of vrouw-tweede, verdwijnen op de harten de ruitenverliezers uit zuid. Zitten de harten minder gunstig (zoals hier), dan val je terug op de snit op ♦V. Maar hoe bereik je 6♠? Fantoni en Nunes, het Italiaanse ankerpaar:

West

Noord

Oost

Zuid

Rodwell

Fantoni

Meckstroth

Nunes

pas

1♡

pas

2♠

pas

3♠

pas

3SA

pas

4♣

dbl

4♦

pas

4♡

pas

4SA

pas

6♠

a.p.

De Italianen spelen een niet alledaags systeem: 2♠ is 10 plus punten, vijfkaart of langer in schoppen, 3SA is minimum, 4♣, ♦, ♡ zijn controles en 4SA geeft een even aantal sleutelkaarten aan (Turbo slemconventie). Op de andere tafel bleven Soloway en Hamman in 4♠ steken en leverden de Amerikanen elf imps in.