Achterdrempt - Brummen

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Gelderland, langs de IJssel

De bokkige golfjes in de IJssel nemen de kleur aan van verlepte viooltjes. Paarlemoer zonder glim. Op de uitgerekte eilanden erin vinden wilgen en vogels vaste voet. Langs hun oevers is veel te halen voor duikende eenden: rijen eendenkonten steken uit het water, het zijn net de driehoeksvinnen van minihaaien. Voordat die fantasie kan worden vervolmaakt (Help! Haaitjes! Jaws for kids!) worden de haaienvinnen weer eenden gefiguurzaagd met snavel. De wolken verplaatsen zich, het licht vervalt, de weiland aan weerskanten van het water wordt tot groene gekte gedreven.

Onder de wandelende voeten bonkt beton. Het is grijs en leeg, behalve als er sprake is van schapen, dan ligt het vol vrolijk glibberende draaidrollen. En voorzichtig met de zware zolen: vaak steken er regenwormen over, met twee, drie of vier tegelijk.

Hekken en veeroosters scheiden de weidepercelen van elkaar. Ik pas vandaag extra op man hij nam zo'n rooster eens te snel, bleef steken en brak toen bijna zijn enkel tussen de spijlen. ,,Hou daarover op, dat is zo lang geleden.'' Ik neem geen risico: voorzichtig, jij.

Dit deel van de de IJssel voorziet in zandstrandjes die geschikt zijn voor zwemmen en spelevaren, en dus ook in caravannederzettingen. Bij een wat deftiger vakantiekraal (met hagen in plaats van prefab-schuttingen) staat de bestelbus van een hondenuitlaatservice. Arme uitbestede honden.

Dan kun je beter de duitse staander zijn van een van de jagersmannen in de uiterwaarden. Mag je fijn met je baas mee het veld in. De jagers zijn mosgroene silhouetten tussen de kale struiken. De jongste draagt een haas. Hoog moet hij zijn arm heffen, anders zou het lange slappe lijf over de grond slepen. Aait de jongen de haas over zijn pels als zijn vader en ooms niet kijken? Vast.

De tijd verstrijkt. Schuiner valt het licht in, het tuigt de ronde knotwilgkruinen op tot ruikers. Het wandelboekje wil dat we afbuigen voor een route door wat dorpen, maar we blijven bovenop de dijk. In het gras loopt een wandelspoor, met blijvend zicht op de rivier en de horizonvormpjes en met kuddes schapen op de vlucht in het vooruit.

De schemer zet vroeg in, de wintertijd regeert. De hemel trekt een mollenbonten pij aan, onderlangs afgebiesd met vlammend oranje.

Nu valt de avond. De pont vaart. De maan is een kromme, hij hangt onder een speld die Venus heet.

15 km. Kaarten 19, 20, 21 uit: Graafschapspad.

Uitg. Stichting Wandelplatform-LAW, Amersfoort 2000. De route over de dijk (onderdeel van het `Trekvogelpad') is op de kaartjes aangegeven.

Openbaar vervoer is niet toereikend.

Tel. taxi 0313 476297