Weer de verkeerde mol

In de aanloop naar Sinterklaas speelt Hendrik Spiering nieuwe bordspelletjes. Vandaag over mollen en wereldgeschiedenis.

Het zijn maar mollen, het is maar een spelletje. Maar toch. Up and down (bij ons thuis gewoon `het mollenspel' geheten) lijkt speciaal bedoeld om het falen van het mensengeheugen bloot te leggen. Eigenlijk is het een neurologische marteling. Telkens vergeet je weer waar onder de grond mollen in de juiste kleur zaten, - alsof één gekleurde mol te veel het kortetermijngeheugen al fataal kan worden. En zo is het mollenspel aanzienlijk dynamischer dan Memory en veel verwarrender dan kwartet.

Het systeem is simpel. Tien mollen in vijf verschillende kleuren steken uit tien gaten in een speelbord, per beurt mag je er drie omdraaien, zodat er een in een andere kleur bovenkomt. Je moet zoveel mogelijk kaartjes met kleurencombinaties scoren. Het erge is: die kaartjes worden gaandeweg het spel moeilijker. Het begint met een paar mollen in een paar kleuren, makkie!, maar het ontaardt al snel in vijf, zes, ja négen mollen in voorgeschreven kleuren. En je mag maar drie mollen omdraaien. En je tegenstander verpest natuurlijk in háár drie beurten alles voor jou. Bij moeilijke kaartjes voelt het dan ook meestal als een wonder dat je de juiste code toch boven de grond hebt gekregen.

Het is voor alle leeftijden. Een bij ons inwonende vijfjarige heeft zich het spel zelfs volkomen toegeëigend, maar als kort en snel spel voor volwassenen is het óók heel spannend. Er is niks kinderachtigs aan.

En zo gaan de gedachten uit naar ál die eenvoudige maar effectieve spelletjes waaraan zo veel plezier valt beleven. Zo is daar Sequence, een klassiek caféspel waarin je rijtjes van vijf moet scoren op een bord vol speelkaarten (een tijdje terug weer opnieuw in Nederland uitgebracht, zie www.familygames.nl) – ook al ingepikt door die kleuter. Niet zo spannend als De Mollen, maar ideaal voor wat later op de avond.

En dan is daar ook Take it easy, een dit jaar heruitgebracht spel van Ravensburger dat ook al zo'n een verpletterend klassieke indruk maakt – toch stamt het slechts uit de jaren zeventig. Het is een puzzelspel, waarbij je zo veel mogelijk ononderbroken lijnen moet creëren op een zeshoekig spelbord redelijk verslavend en met een fijn ingehouden spanning.

Dan gaan ineens de gedachten ook uit naar onze manhaftige pogingen om de andere kant van spectrum te bespelen, met het gigantische spel Civilization (grote tafel vereist). Alleen met het losknippen van de 784 speelfiguurtjes was ik twee uur bezig. Het samen begrijpen van de spelregels duurde ook al zo lang. Maar wat een spel! Het is een soort Risk op wereldhistorische schaal, een soort Kolonisten van Catan waarbij je flink mag vechten.

Helaas kwamen wij op die lange zondag die wij er bij vrienden voor hadden vrijgemaakt niet veel verder dan de late Oudheid. De vier volgende tijdperken wachten op ons.

Up & Down (2-6 spelers, vanaf 5 jaar, 20 min.), ca.€10 ; Sequence (2-3 spelers of teams, vanaf 7 jaar, ca. 30 min) ca.€35 ; Take it easy (1-6 spelers vanaf 10 jaar, 30-45 min.) ca. €18

Civilization (2-6 spelers, vanaf 10 jaar, 3-6 uur) €60