Is Edith Cresson nu wel of niet schuldig?

Heeft de Franse politica Edith Cresson zich nu wel of niet schuldig gemaakt aan vriendjespolitiek toen ze Europees commissaris was? Meer dan zes jaar na de val van de Commissie-Santer, die door haar vermeende gesjoemel werd ingeluid, is er op die vraag nog steeds geen definitief antwoord.

Deze week kwam de kwestie opnieuw aan de oppervlakte tijdens een hoorzitting voor het Europees Hof van Justitie in Luxemburg. Mede door de langdurige onzekerheid was de oud-eurocommissaris en ex-premier van Frankrijk ,,fysiek en moreel gebroken'', zei G. Vandersanden, die eergisteren namens Cresson (71) optrad.

De zaak-Cresson is in Luxemburg beland doordat de opvolger van de Commissie-Santer, de Commissie-Prodi, vorig jaar op de valreep van haar politieke bestaan besloot tot een unieke sanctie: een korting op de pensioenrechten die Cresson als eurocommissaris (januari 1995 tot september 1999) heeft opgebouwd. Voor die straf heeft de Commissie het fiat van het Europees Hof nodig. Het Hof zou ook de hoogte moeten bepalen.

De Europese Commissie verwijt haar voormalige lid Cresson dat ze twee vrienden, consultant Riedinger en de inmiddels overleden ex-tandarts Berthelot, jarenlang op ongeoorloofde wijze adviesopdrachten gaf, waarvan de rekeningen naar de Commissie gingen. Daarmee zou ze de spelregels voor eurocommissarissen aan haar laars hebben gelapt.

De pensioenkorting diende ,,een pedagogisch doel'', zei H.P. Hartvig namens de Commissie. Hij onderstreepte dat duidelijkheid over het mandaat van leden van de Europese Commissie van groot belang is voor het openbaar bestuur.

De verdediging van Cresson voerde aan dat de Commissie buitensporig zwaar geschut had ingezet, terwijl niet is bewezen dat de eurocommissaris voor Onderzoek en Ontwikkeling over de schreef was gegaan.

,,Wie een pedagogisch doel wil dienen, heeft een sterke casus nodig, en dat is deze niet'', aldus Vandersanden. Hij wees erop dat de Belgische strafrechter de vervolging van Edith Cresson wegens corruptie vorig jaar juli wegens gebrek aan bewijs had gestaakt.

In februari formuleert advocaat-generaal A. Geelhoed zijn advies over de pensioensanctie, waarna het laatste woord aan het Europees Hof is.