Kogel

Op het departement van Justitie te Den Haag moet met angst en beven het onderzoek worden afgewacht naar het vermeende kogelgat in het raam van minister Verdonk. Wat zal het Nederlands Forensisch Instituut vinden?

Geen kogelinslag, heeft het openbaar ministerie al gezegd, ook al sprak premier Balkenende eerder over ,,sporen van kogels''. Maar wat dan wél? Heeft een gefrustreerd neefje van Samir A. met een katapult een steentje tegen het raam geschoten? Of was het gewoon een kwajongen uit de Haagse binnenstad? Of, nóg trivialer, was het misschien een duif die kampte met harde ontlasting?

Als de onderzoekers geen ernstige oorzaak vinden, voorzie ik grote bonje op het ministerie. Er zal een intern onderzoek moeten komen naar de bron van de paniekzaaierij. Wie was zo stom om als eerste het woord `kogel' te gebruiken? En wie heeft vervolgens besloten dit `nieuws' naar buiten te brengen? Ik zie de betrokken ambtenaren al en masse onder hun bureaus wegduiken, wijzend op hun collega's in een andere vleugel (,,de kogel kwam van rechts'').

Ook de chef interne verhuizing komt onder grote druk te staan. Hij heeft vorige week de hoge ambtenaar X. gedwongen om zijn werkkamer, dieper verscholen in het gebouw, te ruilen met die van de minister. X. heeft de kamer van de minister aanvankelijk met tegenzin betrokken, maar leidt er nu een prinselijk leven. Riante, ruime kamer met uitzicht op de Schedeldoekshaven, af en toe even zwaaien naar de antikraakmeisjes in de Zwarte Madonna.

X. vond de reproducties van de minister nogal lelijk en heeft wat schilderijtjes van thuis opgehangen. Ook heeft hij zijn sofa al overgebracht voor het onontbeerlijke hazenslaapje na de lunch.

Maar gisteren kwam de chef interne verhuizing met de mededeling: ,,Je moet er weer uit.'' ,,Hoezo?'', zei X. ,,Eerst dwingen jullie me om te verhuizen naar een kamer waar een kogel zou zijn ingeslagen. `De dreiging komt nu wel erg dichtbij', zei de minister, maar voor een gewone ambtenaar geldt dat kennelijk niet. Die moet achter vensterglas en zonder kogelvrij vest zijn beleidsnota's schrijven. En nu het loos alarm blijkt geweest, kan ik weer opdonderen naar dat donkere binnenkamertje? Ik blijf hier!''

Ook op de afdeling voorlichting van de minister dreigt paniek, want wat moet er gebeuren met al die briefjes van collega-Kamerleden en mensen uit het land die de minister kracht hebben toegewenst of een onderduikadres aangeboden? Een standaardbriefje terugsturen met de tekst: ,,Wij danken u voor uw oprechte gevoelens van diepe bezorgdheid, die wij overigens geheel ten onrechte bij u hebben opgeroepen''?

Misschien is het verstandiger als de voorlichters een cryptischer formulering kiezen, indien de forensische onderzoekers niets vinden. ,,Het raam van het werkvertrek van minister Verdonk vertoont onmiskenbaar tekenen van beschadiging, maar er ontbreken concrete aanwijzingen die hetzij in de richting van gewelddadige actie, hetzij in de richting van geweldloze actie leiden. De glazenwasser heeft ontkend dat hij de aandacht van de minister heeft pogen te trekken door tegen het raam te tikken.''