Paltrow als een wiskundig genie

Proof is zo nadrukkelijk gedrapeerd rond het centrale personage, dat de andere er louter functioneel bijlopen. Dat maakt de hele film nogal ongeloofwaardig en daarmee is alle moeite die de steractrice in haar hoofdrol stopt, vrijwel voor niets. Gwyneth Paltrow had zich ongetwijfeld meer voorgesteld van haar reünie met regisseur John Madden (Shakespeare in Love). Een jonge briljante wiskundige (Catherine, Paltrow) is bang dat haar hetzelfde lot wacht als haar vader (Anthony Hopkins), die even briljant was, maar helaas: zijn kop begaf het. Ze geeft de wiskunde op om voor hem te zorgen en wordt pas uit haar schemerwereld gehaald als hij dood is. Een briljante wiskundige redt haar (Jake Gyllenhaal, die doet alsof hij een studiebol is die doet alsof hij geen studiebol is, maar daar is hij toch een te onwaarschijnlijke bink voor). Wat volgt is een ingenieus geconstrueerd drama rond een geniaal wiskundig bewijs dat Catherine of haar vader heeft gevonden. Deze productie vertoont geen spoor van de pret die Shakespeare in Love had. En dat ligt niet aan het feit dat Paltrow nu eens een getormenteerd meisje moet spelen in plaats van het zonnetje.

Proof. Regie: John Madden. Met: Gwyneth Paltrow, Jake Gyllenhaal, Anthony Hopkins. In: 15 bioscopen.