Songs over het gewone leven

Dertig jaar na het grote succes uit de jaren zeventig, komt de Britse popgroep Cockney Rebel met een nieuwe cd en een tournee door Nederland.

Juist toen iedereen dacht dat Steve Harley eindeloos kon teren op zijn jaren zeventig-successen Sebastian en Make me smile, komt de zanger van Cockney Rebel met een verrassend goed, nieuw album. The Quality Of Mercy heet het, en het staat vol intelligente, doortimmerde popsongs met meeslepende melodieën en gevoel voor drama – dezelfde elementen als Cockney indertijd groot maakten.

,,Ik heb er geen moeite mee mijn leven lang Sebastian te blijven zingen'', zegt de 54-jarige Harley aan de vooravond van een lange Nederlandse tournee, ,,hoewel ik nog steeds geen flauw idee heb waar dat nummer eigenlijk over gaat. Het lijkt me dat Barry Hay ook niet meer elke avond na hoeft te denken waar Radar Love ook alweer over ging. Ik sta daar niet bij stil als ik aan het eind van de avond weer eens een publiek in vervoering heb achtergelaten.''

Aan geloof in eigen kunnen ontbreekt het Steve Harley niet, dertig jaar nadat hij zich naast David Bowie en Bryan Ferry tot de onaantastbare helden van de Britse popmuziek mocht rekenen. Er volgde een liederlijke periode van drank en drugs, die hem veel van zijn energie en creativiteit kostte. ,,Voor kapitalen aan cocaïne is er door mijn neus gegaan, om nog maar te zwijgen van de flessen cognac die ik van ontbijt tot 's avonds laat naar binnen klokte. Ik heb geluk gehad dat ik geen injectienaalden kon verdragen, want daarom is de bijna verplichte heroïneverslaving me bespaard gebeleven.''

Harley overwon zijn slechte gewoontes en vond een laatste strohalm in de muziek, die hem door magere jaren sleepte. Inmiddels is hij weer een ster in het Britse theatercircuit, waar hij met halfakoestische optredens triomfen boekt. Daarnaast is hij een gerespecteerd radiopresentator, die op BBC Radio 2 diepere inzichten verschaft in de achtergronden van The Sound of the Seventies.

Die titel doet vermoeden dat de opkomst en ondergang van de punk tot zijn expertisegebied behoort. Harley reageert geprikkeld: ,,Punk heeft goede bands met geschoolde muzikanten zoals Cockney Rebel de nek omgedraaid. Opeens was het geaccepteerd dat je niets hoefde te kunnen om op het podium te staan, en werd er letterlijk gespuugd op de muzikanten. Gelukkig is het publiek daar later van terug gekomen. Als ik nu kijk welke verworvenheden de punk heeft gebracht, zie ik een groot leeg gat waar Sid Vicious zijn lelijke kop doorheen steekt.''

Inspiratie voor nieuwe songs vindt Steve Harley in het dagelijks leven, dat er tegenwoordig veel gewoner uitziet. ,,Het nummer Journey's end is geënt op het rustige familieleven dat ik tegenwoordig leid en het gevoel dat veel van mijn leeftijdgenoten overvalt. Sinds kort zijn mijn kinderen het huis uit en hebben mijn vrouw en ik te maken met het zogenaamde `empty nest syndrome'. Je zou daar een dreinerige, saaie song van kunnen maken. Bij mij werd het onwillekeurig weer een lied met een groot drama.''

Steve Harley & Cockney Rebel: The Quality Of Mercy (Gott Discs). Concerten 9/11 Schouwburg, Gouda, 10/11 Parkstad, Kerkrade, 11/11 De Kade, Zaandam, 12/11 De Storm, Winterswijk, tournee t/m 30/11 Stadsgehoorzaal, Leiden, meer data op www.steveharley.com.