De hofleverancier slaat weer toe

Het is even tomtommen, maar dan weet je ook dat je goed terecht komt.

Thesaurier-generaal Kees van Dijkhuizen (50) van het ministerie van Financiën legt per direct zijn functie neer en vertrekt na 24 jaar in de publieke dienst naar zakenbank NIB Capital (bijna 700 medewerkers; ruim 14 miljard euro balanstotaal).

Zijn routeplanner hoeft niet meer naar de Casuaristraat in Den Haag te sturen, maar naar het Carnegieplein, een kilometer of wat verderop. Dijkhuizen wordt daar de financiële roerganger, de chief financial officer.

Hij is de laatste in een lange rij kopstukken van het ministerie die de financiële wereld opzoeken. Ze verruilen het ene vervlochten netwerk voor het andere: van `Wij van Financiën' naar `Zij van Financiën'.

Cees Maas ging naar ING. Marius Jonkhart ging, eerder al, naar de voorganger van NIB Capital, de Nationale Investeringsbank. Hij kreeg ruzie met de toenmalige aandeelhouders en is al lang weer weg, maar adviseert de staat nog wel, bijvoorbeeld bij het overheidsbelang in het Havenbedrijf Rotterdam. Ook Dick Meys maakte de overstap van Financiën naar de NIB, en later naar de Amro Bank. Bart LeBlanc vertrok naar F. van Lanschot Bankiers, maar is daar ook al weer jaren weg.

En vergeet de Nederlandsche Bank niet. Bijna de complete top heeft wel op Financiën gewerkt: Wellink, Witteveen, Brouwer. En ook een van de machtigste mannen in de internationale pensioenwereld, chief financial officer Dick Sluimers van pensioengigant ABP, is een Financiën-man.

Dijkhuizen begint op een moment dat NIB Capital een nieuwe, grotendeels onbekende groep nieuwe eigenaren krijgt. De huidige bezitters, de pensioenfondsen ABP en PGGM, verkopen hun aandelen aan een consortium van financiers dat wordt geleid door de Amerikaanse ex-bankier J.C. Flowers. Hij heeft furore gemaakt met het opkopen van wrakken in de financiële wereld en maakte een fortuin met de sanering van de Japanse Shinsei Bank.

Met een beetje geluk betalen de nieuwe eigenaren nog beter dan de oude. Het basissalaris van de huidige bestuurders is 350.000 euro, en 650.000 voor de voorzitter. Het echte profijt zit in de jaarlijkse bonussen (tot soms 100 procent van het salaris) en de vermogensgroei op aandelen. In een goed jaar kan de totale beloning oplopen tot het tienvoudige van dat van een topambtenaar.

Iets om over na te denken voor de Tweede Kamer die deze week het debat voortzet met minister Remkes (Binnenlandse zaken; VVD) over topinkomens in de (semi)publieke sector.