Plezier spat van jazzcat Redman af

Saxofonist Joshua Redman (1969) heeft lang zitten dubben of hij dokter zou worden of rechten zou gaan studeren. Toen hij na zijn studie sociologie op Harvard in 1991 de Thelonious Monk jazzcompetitie won, stond hij direct in het middelpunt van de belangstelling. De media omarmde Redman als nieuwe jazzcat en het idee voor een vervolgstudie was daarmee van de baan. Ook na de hype bleef de Amerikaan overeind, en bracht hij tal van sterke platen uit.

Redman's elektronische project Elastic bestaat sinds 2002. Aanvankelijk was het een trio, maar sinds een tijdje heeft de groep naast toetsenist Sam Yahel en drummer Greg Hutchinson ook een gitarist in dienst, Mike Moreno. Opvallend aan deze groep is Redmans groei als componist en bandleider. Die groei dankt hij vooral aan de New Yorkse undergroundsensatie Sam Yahel, want sinds hij met hem werkt is Redmans jazz avontuurlijker en spannender geworden. Vooral de op funk, rock en hiphop-georiënteerde variaties, waar het plezier vanaf spat, tonen een nieuwe Redman.

De Joshua Redman Elastic Band speelde donderdag in Rotterdam vooral eigen composities, afkomstig van de jongste cd Momentum. Niet van henzelf was het bijzonder omgebouwde popstuk van zangeres Sheryl Crow, waarvan slechts flarden te herkennen vielen. De basis voor alles: een vette, opzwepende groove die aangenaam klonk en zorgde voor een vol groepsgeluid. De funk en ambientjazz zoals gehoord op het album, bleef nu wat op de achtergrond; de aandacht ging vooral uit naar de elektronica.

In principe kan iedereen met een beetje verstand van zaken heel wat met een batterij samplers en effectpedalen. Maar wie met elektrische effecten echt iets toevoegt aan zijn improvisaties, is knap. En Redman leek in zijn element. Hij grossierde in dubbeltonen en speelde tegen vervormers in. Alles diende als opmaat voor een aanzwellend groepsgeluid dat, eenmaal op weg, dieper en soulvoller werd.

Redman, die vooral op tenor-saxofoon speelde, bracht niets revolutionairs, maar de manier waarop hij speelde had iets uitdagends en geïnspireerds. Zijn solo's waren expressief, met noten die kracht werden bijgezet door een magnifiek kaarsrechte houding en ritmisch stotende schouders. Geen nette liedjes met een kop en een staart, maar uitwaaierende verkenningen, terwijl de drums van Hutchinson je met zijn harde aanslag langs alle hoeken van het podium joeg.

Concert: Joshua Redman Elastic Band. Gehoord: 3/11, Lantaren/Venster, Rotterdam.