Column

Krakeelweek

Café De murmelende Monnik. Het is druk. Heel druk zelfs. Aan een tafeltje legt Rita uit dat er door de bewaking tegenover de vluchtgevaarlijke asielzoekers adequaat gehandeld is door het pistool op hen te richten. Zelf draagt ze een kogelvrij vest. De asielzoekers droegen op het moment van de brand een vogelvrij vest.

In een hoekje zitten Frits Barend en de weduwe Holman te kakelen over Theo van Gogh. Als Van Gogh aan iemand een nakende hekel had dan was het aan Frits. Ik vrees dan ook dat Theo zichzelf van ergernis uit zijn urn heeft geniest toen hij woensdag zag hoe zijn zelfbenoemde beste vriend Holman aan de Talpa-borreltafel zat uit te leggen dat Cohen op de herdenking in de Linnaeusstraat niks te zoeken had. Wie heeft waar niks te zoeken? De heren drinken op Theo. Ik proost in mijn eentje zachtjes op Job!

Door het café scharrelen onderhand twee baardige mannen in een jurk die op zoek zijn naar het herentoilet. Het herentoilet is tot ergernis van de heren bezet. Daar staat Jan Peter namelijk met Biotex te proberen om de bloedspatten uit zijn hagelwitte overhemd te wassen. Zondag moet hij dat hemd aan naar de kerk en dan moet het schoon zijn. Toen ik hem aan het begin van de avond vroeg hoe hij aan die bloedvlekken kwam, vertelde hij dat hij naast Poetin aan het banket zat en dat de president uitschoot bij het snijden van zijn vlees. Vandaar. Verder vond hij, net als de Russische president, de speech van onze koningin zo mooi. Zij prees Poetin omdat hij zo adequaat optrad tegen het terrorisme. Toen ik aan onze minister-president vroeg of hij het daar mee eens was, beaamde hij dat onmiddellijk. Daarop vroeg ik hem of de verzetshelden in ’40-’45 terroristen waren?

,,In Duitse ogen wel!”

,,En door welke ogen kijkt onze vorstin?”

Dit werd duidelijk te moeilijk voor onze goedgelovige vriend, die mij wees op een tafeltje met toepende middenstanders die het steeds over de najaarsopruiming hadden. Ik legde hem uit dat het geen toepende middenstanders waren, maar bridgende criminelen, die alle vier net als Rita een kogelvrij vest droegen.

Aan de grote tafel bij het raam zit een club kankerpatiënten Lang zullen we leven te zingen. Connie Breukhoven heeft hen net uitgelegd dat haar nieuwe drankje met recht een wonderdrankje genoemd mag worden. Wat je er van krijgt?

,,Hoop”, antwoordt de Wassenaarse Botoxdiva en int duizenden euro’s per patiënt. Op de vraag of dit geen oplichting is vertelt ze dat hoop onbetaalbaar is.

Holman komt mij vertellen dat hij de beste vriend van Theo was en dat dat tegenwoordig zijn beroep is. Hij staat ook ingeschreven bij de Amsterdamse Kamer van Koophandel als De Beste Vriend Van Theo BV. De baardige mannen vragen of hij inderdaad de beste vriend van Theo is. Theodor aarzelt en belt angstig de politie. In de deuropening verschijnt Erik de Vlieger in politie-uniform. De baardige jurkmannen vertellen lachend dat zij als Taliban naar carnaval gaan en of ze op de elfde van de elfde met Erik kunnen meerijden? Erik geeft de Quote 500 aan de bridgende criminelen. Hij ziet er uit als een heilsoldaat die de Strijdkreet uitdeelt. De bridgers zijn geïrriteerd omdat ze niet in de Top 500 staan.

,,Het gaat alleen om wit geld”, spreekt Erik namens Jort.

,,Gelul”, roept de bridgetafel in koor, ,,de helft van het blad deugt niet!”

Jan Peter komt het toilet uit en vraagt aan de bridgers of ze verstand hebben van bloedvlekken.

,,Spic & Span wisten daar alles van, maar helaas!”

Ik leg aan de weduwe Holman uit waarom de Bijbel de NS Publieksprijs heeft gewonnen. Dat is logisch omdat de reizigers dagelijks massaal bidden of God de bomen niet te hard wil laten herfstbladeren, zodat ze diezelfde week nog thuis kunnen komen. De weduwe wil alleen over Theo praten en wijst totaal paranoia op de rugzakjes van de baardige jurken.

,,Daar zit zeep in”, stel ik de weduwe gerust.

Dan roept een van de bridgers de ober en vraagt of hij even mag afrekenen?