Ja, zo moeilijk is het niet

Triage (rangschikking bv. van slachtoffers bij een ramp) onderscheidt drie soorten gevallen: 1. die waar nu ingrijpen niet noodzakelijk is (de zieke overleeft ook zonder behandeling); 2. die waar nu ingrijpen te laat is (ook als meteen ingegrepen wordt, sterft de zieke); 3. die waar nu ingrijpen leidt tot genezing en uitstel tot de dood.

Volgens het triage-principe moet – indien het echt nodig is om te kiezen – prioriteit gegeven worden aan de gevallen in de laatste categorie.

Alleen artsen kunnen inschatten in welke van de drie categorieën iemand thuis hoort (het betreft hier een medische inschatting). Richtlijnen uit Den Haag hebben hier geen zin.

Het nemen van dit soort beslissingen is erg vervelend, maar eigenlijk ook erg eenvoudig. Je beantwoordt in essentie de vraag: zal ik twee mensen redden of tien. Toegegeven, je kunt de zaak problematiseren door te vragen: zal ik twee onschuldigen redden of tien schuldigen; of: twee waardevollen of tien waardelozen.

Mijn dringende advies aan artsen is dat ze zich dit soort criteria niet op moeten laten dringen. Richtlijnen van dit soort zijn te vaag om in noodgevallen bruikbaar te zijn.