Depeche Mode

Ondanks hun ongezonde levensstijl en beroerde onderlinge verhoudingen slagen de drie mannen van Depeche Mode toch steeds weer in hun muzikale samenwerking. Je moet er niet aan denken hoe ijselijk de sfeer in de studio was, maar de nieuwe cd Playing The Angel had er niet onder te lijden. De bekende koelbloedigheid van de instrumentaties van Martin Gore is hier zelfs verlaten voor een zonniger geluid, met losjes rinkelende gitaarakkoorden en kinderlijk pruttelende elektronica.

Op deze cd staan vooral melodieën met een groot gebaar: pathos en sentimentaliteit zijn in 2005 belangrijker dan de vlotte disco die Depeche Mode ooit maakte. David Gahans koel echoënde maar gedragen stem kan de weelde van zoveel emotie wel dragen. Dat hij er tekstueel nog een schepje bovenop doet (`Where were you when I fell from grace?') is hem vergeven. Dat deze groep na vijfentwintig jaar nog bestaat was gezien Gahans drugsverslavingen en de modieuze muziekstijl van hun debuut niet te verwachten. Maar Depeche Mode bestaat niet alleen, ze groeit nog ook.

Playing The Angel

(cdstumm260)****