Met OV-chipkaartsysteem is niemand gebaat

De OV-chipkaart moet niet doorgaan, omdat bijna niemand ermee gebaat is. Invoering zadelt behendige en minder handige burgers en toeristen uit het buitenland op met een zeer ingewikkeld systeem. Nu is een kaartje kopen een relatief gemakkelijke en vertrouwde procedure die het openbaar vervoer in hoge mate toegankelijk maakt voor bijvoorbeeld minder snelle mensen met beperkingen, onder wie een deel van de ouderen. Is er onderzoek verricht naar de mogelijke mobiliteitshindernissen voor met name zulke groepen na introductie van de OV-chipkaart? Is er budget geregeld om die mensen straks het openbaar vervoer in en uit te helpen en te begeleiden? Of moeten ze zelf soms een OV-chipkaartcoach inhuren? Ook veel doorgewinterde reizigers willen geen OV-chipkaart, omdat belangrijke zekerheden verloren gaan. Moeten we straks vertrouwen op de onfeilbare werking van de computertechnologie? Mogen we straks nog via comfortabelere omwegen reizen zonder bijbetaling en geeft het chipkaartsysteem meteen geld terug na vertraging? Het systeem zou meer veiligheid bieden, maar dat is wishful thinking. Kwaadwillenden beduvelen immers gemakkelijker computers dan controleurs van vlees en bloed. Ommuring van alle treinstations en metrohaltes met hekken is niet bevorderlijk voor de veiligheid noch voor het veiligheidsgevoel. Het OV-chipkaartsysteem maakt het reizen klantonvriendelijker, onveiliger en – waarschijnlijk – ook stukken duurder.