Zweefdansen aan een koord

De tiende editie van het Holland Dance Festival moet een extra mooi festival opleveren, beloofde artistiek leider Samuel Wuersten. De eerste voorstellingen geven alvast een voorschot op de inlossing van die belofte. Allereerst door het optreden van de Franse ballerina Sylvie Guillem in Rise and Fall, het programma dat de Britse choreograaf Russell Maliphant voor haar maakte en The Ballet Boyz, de solisten Michael Nunn en William Trevitt.

De sensatie zit mede in de organische opbouw van het programma: eerst een aards en virtuoos mannenduet (Torsion), dan een in halfduister gedanste solo door Guillem (Two) en tenslotte een trio (Broken Fall) dat eindigt met wederom een korte solo, als epiloog.

En daar stond ze dan, de gelauwerde danseres: in sporttopje, dansrokje, kniebeschermers. Die laatste had ze nodig, want Maliphant is een modern choreograaf die tot de bloedgroep van William Forsythe behoort, maar zijn stijl is acrobatischer.

In Broken Fall lift een danser de ballerina hemelhoog om deze kostbare dame vervolgens te laten vallen, tot vlak boven het podium. Dat is bloedstollend, met even riskante als mooi afgeroomde bewegingen die de superieure beheersing van deze, van oorsprong klassieke topdansers verraden. Beheersing, daar draait het om in Rise and Fall, ook als het gaat om hoe de ballerina voor het voetlicht wordt gebracht.

Na het mannenduet krijgen we in een solo aanvankelijk slechts een glimp van haar te zien: haar lange krachtige armen maaien rond, haar handen snijden als messen door de lichtbaan, haar gespierde rug buigt diep voorover, een gewelfde voet zwiept door de lucht.

Het zijn vooral de intensiteit, dynamiek en timing die het fenomeen Guillem verraden. Haar van top tot teen ontwaren doen we pas bij het slot van Broken Fall, bij de ultra korte solo die haar capaciteiten krachtig bundelt.

Maliphant creëerde een chic drieluik voor en met dit Frans-Britse trio. Dat etaleert niet al tenadrukkelijk hun kunde, maar speelt er mee. Pure dans die het sterrendom is ontstegen.

Wat gebeurt met dansers als de zwaartekracht nagenoeg wegvalt? De Argentijnse Brenda Angiel specialiseerde haar groep in aerial dance ofwel `lucht dansen'. In het programma Vuelos Airos hangen de dansers met een hand, voet of aan de rug aan elastische koorden. Dat geeft de bewegingen een wonderbaarlijk lichte kwaliteit, tevens een vertraagd effect. Alsof ze in het luchtledige dansen. Soms plakken ze als hagedissen tegen de achterwand, vallen, hangen en buitelen in een goed getimed ritme en worden daarbij mooi belicht. Angiels Aerial Dance biedt een scala aan acrobatische zweefdans in een aanstekelijk programma, dat toch ook de beperking van het bijzondere dansgenre onthult.

Een verrassing was The Rite of Spring van de Israëliër Gat. Hij baseert zijn interpretatie van Strawinsky's Sacre du Printemps op salsadans. De choreografie speelt zich af op een sensueel rood belicht oriëntaals tapijt. Twee mannen en drie vrouwen cirkelen continue om elkaar heen, losjes wiegend vanuit de heupen. De sierlijke armen accentueren de 8-figuren waarin ze langs elkaar glijden. Het tapijt dempt hun geschuifel. Door de herhaling wordt dit ingetogen vlechtwerk als vanzelf een ritueel, met als enige zwaktebod het slot.

Het Nationale Ballet stelde voor het festival een mixprogramma samen met fragmenten uit romantisch, neoklassiek en postmodern repertoire, waarin Sofiane Sylve schitterde. Het nieuwe duet van Listopad, Where does the body end? past evenwel vanwege het droge conceptuele karakter niet in de artistieke lijn van dit gezelschap en schrompelde ook ineen op dit grote podium.

Teleurstellend ook was Shakespeare Shuffle van Arthur Rosenfelds jeugdgroep Meekers. Na gescoord te hebben met twee hits op basis van de Bijbel en Galileï, leek Shakespeare een logisch vervolg. Rosenfelds choreo/regie blijft dit keer hangen in meligheden en mist de lichte satire die Meekers' danstheater vaak wel kenmerkt. Dat ligt misschien aan het te platte spel – met veel machteloos geschreeuw en vlakke dans. In plaats van een lichtvoetige shuffle op Shakespeare, werd dit een vette uitglijer.

1) Sylvie Guillem and the Ballet Boyz. 2) Brenda Angiel Aerial Dance Company. 3) Meekers. 4) `Live from Tel Aviv'. 5) Het Nationale Ballet. Gezien: 29- 31/10 Den Haag. Inl.: www.hollanddancefestival.nl