Wen maar aan de bagels

Als een Amsterdammer van 30 een lunchafspraak heeft, dan zijn er meestal bagels bij betrokken.

,,Het zijn een soort hoe heten die dingen ook alweer met zo'n gat erin, donuts'', zei de vrouw tegen haar vriendin, terwijl ze keek naar de broodjes achter de toonbank. De vrouw viel uit de toon omdat ze twee, misschien wel drie keer ouder was dan de andere mensen in het etablissement. ,,Ik houd niet van zoete broodjes'', zei haar vriendin, ook grijs. ,,Ze zijn niet zoet'', zei de man achter de toonbank. ,,Het zijn bagels.'' De dames keken hem wantrouwend aan.

Bagels. Ze zijn niet meer weg te denken in het leven van de 30-jarige Amsterdammer. Een lunchafspraak dreigt al snel een bagelafspraak te worden. Zo snel als de broodjes met mozzarella en pesto begin jaren '90 opkwamen, zo geestdriftig verschenen een decennium geleden de bagels. Wen eraan, de bagels zijn gekomen om te blijven.

De oudere dames merkten op dat zij omringd werden door twintigers. De deur was dichterbij dan het eerste vrije tafeltje, maar de vrouwen waren op avontuur. Zij lieten zich niet wegjagen door iets wat een bagel heette. De jongelui van het tafeltje ernaast pakten haastig hun jas van het bankje.

Bagels bestellen vereist oefening. Niet alleen moet je kiezen welke soort bagel je neemt, ook de creamcheese moet gekozen en dan het beleg. Iedereen die niet in één zin kan bestellen, is een groentje.

,,Wil jij wel eens vertellen hoe dit moet?'', vroeg de vrouw assertief aan de serveerster. De dames lieten zich niet uit het veld slaan door de zuchtende houding van het meisje en kozen hun combinatie weloverwogen. Ze keken tevreden om zich heen.

Een bagel laat zich niet makkelijk eten, zeker omdat de bagel in Nederland veel te vol belegd wordt.

De dames hadden vork en mes gekregen, maar de taaie bagels waren nauwelijks te doorklieven. Hun gebit had moeite met de stugge structuur. Maar ze gaven niet op. Heel langzaam, maar steeds zekerder overmeesterden zij hun broodjes. Ze streden zwijgend. De oudste keek uitermate voldaan toen zij haar hele bagel had weten te verorberen. Bijna triomfantelijk pikte ze de laatste maanzaadjes van haar bord. ,,Zo'', zei ze. Ze pakte de kaart. ,,Ik denk dat ik nu zo'n muffin ga nemen'', zei ze vastberaden.