Ruiken aan de roem van de dance-dj

Op de `Dutch DJ Day' van het Amsterdam Dance Event konden aankomende dj's en producers hun demo laten beoordelen door professionele artiesten en kregen ze tips om het te gaan maken.

,,Ik vind het heel erg Ibiza.'' De populaire dj Miss Monica luistert via een koptelefoon naar het nummer dat de 25-jarige Rob Scharn uit Amsterdam in zijn vrije tijd in elkaar heeft geknutseld. Die kijkt aan de andere kant van de tafel in een zaaltje in kunstcentrum Felix Meritis toe met zelf ook een koptelefoon op, terwijl Miss Monica met haar hoofd zuinigjes meewiegt op zijn muziek. Na een tijdje vraagt ze: ,,Gaat er nog wat gebeuren?''

Rob legt uitvoerig uit dat het nummer nog niet helemaal af is – `Het gaat vooral om de melodie en het idee' – maar dan begint Miss Monica ineens te stralen. ,,Ooooh, wacht, ja, dit stukje is goed. Dat moet eerder in het nummer, als afwisseling, anders denkt de luisteraar: nou weten we het wel En dat roffeltje moet je zestien tellen aanhouden; anders is het voorbij voordat het publiek doorheeft dat de handen de lucht in moeten.''

Rob, die zijn eigen schildersbedrijf heeft, is zaterdag naar de `Dutch DJ Day' van het Amsterdam Dance Event gekomen omdat hij hoopt ooit van zijn muziek te kunnen leven. Hij vertelt Miss Monica dat zijn vriendin, die zonder koptelefoon op naast hem zit, `helemaal gek van me wordt omdat ik meteen nadat ik thuiskom van mijn werk achter mijn apparatuur ga zitten.' Zijn vriendin glimlacht vergevingsgezind. Miss Monica vindt dat Rob de juiste instelling heeft: ,,Als je het echt wilt maken, zal muziek altijd op de eerste plaats moeten komen.''

Vooraf zag Rob de Dutch DJ Day als ideale mogelijkheid om zichzelf te promoten, maar dat is hem tegengevallen. De tien minuten waarin hij Miss Monica zijn demo mocht laten horen, waren de enige die hij zinvol vond. ,,Ik had vorig jaar in de krant gelezen dat dit de plek was waar jonge artiesten en dj's met managers en clubbazen in contact kwamen en ik had verwacht dat overal agenten van dj-bureau's klaar zouden staan om je demo in ontvangst te nemen. Maar er zijn alleen debatten en workshops die ik al vaker op muziekbeurzen heb gezien. En de zaal waarin mensen uit de industrie zaken doen, mag ik als gewone bezoeker niet eens in.''

De tweede editie van de Dutch DJ Day als onderdeel van het Amsterdam Dance Event, een jaarlijks terugkerend driedaags festival over elektronische muziek, is in leven geroepen om aspirant-dj's en muziekproducers te laten ruiken aan de roem. Naast het zaaltje waarin bezoekers muziek kunnen laten horen aan artiesten die al wel doorgebroken zijn, zijn er deze dag overal in het gebouw van Felix Meritis seminars, workshops en presentaties die tot doel hebben de beginnende artiest wegwijs te maken in de wereld van de dance.

Van alle zalen heeft helemaal bovenin de Interface Magazine Room de meest praktische benadering. Zo laten leden van de band Zuco 103 hier zien hoe ze laptops in hun live-optredens integreren en toont het Britse duo Futureshock op een groot videoscherm hoe het computerprogramma werkt waarmee ze remixes maakten voor o.a. Green Velvet en Moby. De geplande workshop `scratchen' loopt aan het begin van de middag vertraging op omdat de leraar te laat is. Collega's van de DJ School in Ransdaal steken daarom maar een geïmproviseerd, onsamenhangend verhaal af over het verschil voor een dj tussen het werken met cd's of met vinyl. ,,Met vinyl scratchen is interessanter, dat is gewoon zo.''

De meeste bezoekers hebben begrip voor het feit dat het om half elf 's ochtends begonnen programma van de Dutch DJ Day langzaam op gang komt. ,,Dit is een dag voor mensen die 's nachts leven.'' Veel opkomst is er bij de paneldiscussie `van slaapkamer tot mainstage', waarbij succesvolle dj's als Don Diablo en 100% Isis praktische tips geven om het te gaan maken in de muziekindustrie. 100 % Isis: ,,Je kunt als dj niet doorbreken als je niet ook platen produceert. Een dj kan maar één crowd tegelijk pleasen, maar een plaat kun je altijd en overal opzetten.'' Don Diablo: ,,Zorg dat je iemand hebt die reclame voor je maakt, zodat je zelf met je muziek bezig kunt zijn.''

In de zaal waarin demo's beluisterd worden, geeft Rob, die zich `DJ Rob S' noemt, een cd met zijn muziek aan Miss Monica. ,,Mijn vriendin heeft het hoesje vormgegeven.'' De dj zegt dat ze het nummer niet zal draaien: ,,Het zit heel goed in elkaar, maar het is niet mijn stijl.'' Wanneer Rob en zijn vriendin weg zijn, vertelt Miss Monica dat ze elk genre uit de dance heeft horen langskomen. Eén man maakte house zoals het in 1992 klonk, omdat hij zo de markt van 30-plussers denkt te kunnen veroveren. ,,Tja, hij moet vooral zijn hart achternagaan, ik ben geen Idols-jurylid.'' Over Rob is ze positief. ,,Dat Ibiza-nummer had zeker potentie, die jongen komt er wel.''