Het beeld

Wie kent dr. Rossi nog? De hartenbreker in de moeder aller soapseries, Peyton Place (1964-'69), maakt een onverwachte comeback in de verschijningsvorm van Derek de Lint in de nieuwe Nederlandse comedyserie Gooische vrouwen (Talpa). Het is een van de aardige details die de eerste aflevering al meteen doen uitstijgen boven de nieuwe prestigeserie van de publieke omroep, Keyzer & De Boer, advocaten (KRO/NCRV).

Zowel de dramaserie over een Amsterdams advocatenkantoor als de minder serieuze avonturen van vier welgestelde huisvrouwen in Blaricum beoogt de kijkcijfers eens flink op te krikken. Keyzer & De Boer, advocaten is een slap aftreksel van Pleidooi, met minder gecompliceerde scripts en eenduidiger zaken. Ook in dit geval volgen we de persoonlijke wederwaardigheden van de kantoorgenoten, maar die privé-lijn is dun. Net als bij Baantjer schemert de constructie er steeds doorheen. Alleen de overwegend redelijk goede acteurs maakten de eerste drie afleveringen draaglijk.

Met een beetje goede wil zou je Gooische vrouwen ook kunnen zien als het verlengde van een succes van scenariste Maria Goos en regisseur Willem van de Sande Bakhuyzen, Oud geld, al draait in de nieuwe pendant alles om `nieuw geld'. Er zijn nog meer voorbeelden te traceren, zoals The Sopranos wegens het uithuilen bij psychiater Rossi, en vooral Desperate Housewives. In de voorpubliciteit werd al duidelijk dat het idee van Linda de Mol, een van de sterren, was ingegeven door de wederwaardigheden in Wisteria Lane. Daar beloeren roddelende buurvrouwen elkaar en verbergen achter de façade van welgesteld suburbia verschrikkelijke geheimen.

Het door status, materialisme en afgunst getekende Amerikaanse burgerdom vind je bij ons eerder in een villadorp voor nieuwe rijken. De toon lijkt iets milder, maar aan het slot van aflevering 1 komt de echtgenoot van een van de vrouwen gruwelijk om het leven, door een overspelige duik in een leeg zwembad.

Op de Gooise matras bewegen zich de vrijgevochten kunstenares Anouk Verschuur (Susan Visser), die zichzelf ,,een man met borsten'' noemt; de verkrampte, statusbeluste advocate Claire van Kampen (Tjitske Reidinga); de emotioneel verwaarloosde kakmadam met een hart van goud Willemijn Lodewijkx (Annet Malherbe); en Cheryl Morero (Linda de Mol), de allernieuwste rijke. Ze verhuist met haar man, de populaire zanger Martin Morero (Peter Paul Muller), van de Jordaan naar buiten. Morero, heimelijk idool van Willemijn, heeft de hit Echte liefde voor zijn vrouwtje geschreven. Zijn personage is een ex-marktkoopman (als Gordon), heeft een Italiaanse naam (als Marco Borsato) en geeft zijn vrouw een sportauto cadeau (als André Hazes).

Ook al hebben de dames verschillende kleuren haar, de enige allochtonen in dit universum zijn de au pair en de Poolse zwartwerkers. Ook de roze kleding en art direction zijn helemaal goed. Linda de Mol moet nog een beetje oefenen op een plat Amsterdams accent, en de timing van regisseur Will Koopman kan iets beter, maar voor het overige lijkt Gooische vrouwen, geschreven door Steven R. Thé, een winnaar voor Endemol en Talpa. Vooral Annet Malherbe weet van een karikatuur een mens te maken.