Haendel en Argerich imponeren

Twee goede doelen brachten de legendarische violiste Ida Haendel dit weekeinde naar Nederland: een benefietconcert ten bate van het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam en een `ambassadeursconcert' van Music in ME, een organisatie die met behulp van muziek wil bijdragen aan de ontspanning in het Midden-Oosten. Van deze organisatie, die in Egypte, Irak, Jordanië, Libanon, Palestina en Syrië muziekscholen bouwt en in Tel Aviv het Arab Jewish Youth Orchestra heeft opgericht, is Haendel ambassadrice. Behalve Haendel, wier leeftijd een mysterie is, maar ruim boven de tachtig moet zijn, kwamen ook cellist Steven Isserlis en meesterpianiste Martha Argerich, die bijna nooit meer optreedt, naar Rotterdam.

Na de subtiel uitgevoerde Variaties en fuga op een thema van Johann Kuhnau van Hendrik Andriessen en een sprankelende Italiaanse symfonie van Mendelssohn, waarmee de Canadese dirigent Yannick Nézet-Séguin zijn vitale debuut bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest inluidde, voerden de drie solisten gedenkwaardige dialogen in Beethovens Tripelconcert.

Elke frase van Argerich getuigde van koninklijke allure, de frêle maar parmantige Haendel leverde vinnig commentaar, en Isserlis liet zijn cello zingen als een vrolijke flierefluiter. Na slechts één repetitie vielen er geen wonderen op het gebied van perfectie, timing en balans te verwachten. Toch werd het een gedenkwaardige uitvoering, alleen al door de ongeëvenaarde muzikale zeggingskracht van Argerich, die alle geheimen `tussen de noten' in goud omzet. Het benefietconcert leverde het Sophia Kinderziekenhuis een cheque van 40.000 euro op.

De unieke kwaliteiten van Haendel spraken pas echt tot de verbeelding in het Amsterdamse Concertgebouw, waar ze ooit les kreeg van Carl Flesch en Georges Enesco. Samen met pianist Markov gaf ze ontroerende uitvoeringen van Mozarts Vioolsonate in e, KV 304, Beethovens Vioolsonate in G, op. 30 nr. 3 en de Chaconne voor vioolsolo van J.S. Bach. Nog altijd op zoek naar de essentie van de muziek, liet ze Mozart en Beethoven stijlvol, sonoor en met een hartveroverende directheid tot de verbeelding spreken. Magistraal klonk haar warme en ongekunstelde uitvoering van Bachs Chaconne, waarna de Grand Old Lady van de viool nog drie enerverende toegiften gaf: de zwoel vertolkte Hongaarse Dans nr. 1 van Brahms, haar virtuoze viooltranscriptie van de Danse Russe uit Tsjaikofski's Zwanenmeer en het innige `vioolgebed' Laudamus Te Deum van Händel in de bewerking van Flesch.

Concert: Rotterdams Philharmonisch orkest o.l.v. Yannick Nézet-Séguin, m.m.v. Martha Argerich (piano). Ida Haendel (viool), Steven Isserlis (cello). Gehoord: 29/10 De Doelen Rotterdam.

Concert: Ida Haendel (viool), Micha Markov (piano). Werken van Mozart, Bach, Beethoven. Gehoord: 30/10 Concertgebouw Amsterdam.

Paul Cohens bekroonde filmportret van Ida Haendel `I am the Violin': 9/11 21 uur en 16/12 9.30 uur Ned 3.

Rectificatie / Gerectificeerd

In de recensie Haendel en Argerich imponeren (31 oktober, pagina 8) stond dat de violiste Ida Haendel in Amsterdam les zou hebben gehad van Carl Flesch en Georges Enesco. Dat is niet juist en stond ook niet in de ter redactie bewerkte oorspronkelijke kopij van recensente Wenneke Savenije. Ida Haendel had in haar jeugd les van de twee in Parijs en Londen.