Een reputatie én een strafcorner

Strafcornerspecialist Taeke Taekema (25) won gisteren met zijn nieuwe `werkgever' Amsterdam van HCKZ (1-0), de hockeyclub waar hij in april met slaande deuren vertrok. ,,Zij hebben mij óók gekwetst.''

Het duel is twintig minuten afgelopen als hij op de tribunes van het Wagener-stadion op de schouders wordt getikt door de manager van de club die hij acht seizoenen lang diende. Of de strafcornerspecialist van Amsterdam zo vriendelijk zou willen zijn om zich vrijdagavond in Den Haag te melden. Zodat HCKZ na afloop van het competitieduel tegen Tilburg alsnog feestelijk afscheid kan nemen van de 25-jarige international, die in april met slaande deuren vertrok bij de hockeyclub met het roemrijke verleden. De onverwachte uitnodiging brengt hem zichtbaar in verlegenheid. Hij trekt een bedenkelijk gezicht, en zegt dan, zonder veel overtuiging: ,,Ik bel jou nog wel.''

Nee, Taeke Wiebe Doekes Taekema (,,Mijn opa was Fries'') is een halfjaar na dato nog niet vergeten hoe hij ,,botweg aan de kant werd gezet'' door het bestuur van HCKZ, vertelt de gedrongen verdediger even later. ,,Ik begreep hun teleurstelling toen uitlekte dat ik naar Amsterdam zou gaan. Ik liet hen in de steek. Zo heb ik dat zelf ook gevoeld. Ik ben niet rancuneus of zo, maar zij hebben mij óók gekwetst. Op donderdag had ik nog met een aantal clubmensen om de tafel gezeten, op vrijdag lag het nieuws op straat, en werd ik zonder pardon uit de selectie gezet. Dat vond ik niet chic. Het seizoen was op twee wedstrijdjes na gespeeld, maar afscheid nemen werd mij niet gegund. Dat heeft me geraakt, ja.''

Met HCKZ-boegbeeld Ties Kruize is de strijdbijl inmiddels begraven. ,,Ties en ik kunnen weer door één deur, al heeft dat wel even geduurd'', grijnst hij na de fletse 1-0 overwinning op zijn voormalige club. ,,Ties had moeite met de hele gang van zaken, en dat begreep ik wel. Ik leek na zo'n lange tijd vergroeid met KZ. Dat was in zekere zin ook zo, maar dit aanbod kon ik gewoon niet laten lopen. Het was nu of nooit, a once in a lifetime opportunity.''

Zijn geruchtmakende overstap leverde de 125-voudig international (88 doelpunten) het predikaat `geldwolf' op. Taekema zou, dwars tegen de heersende hockeymores in, voor `het grote geld' hebben gekozen, luidde het verwijt. Ja, hij heeft die vileine woorden ook opgevangen, maar: ,,Mensen die dat beweren, zijn niet op de hoogte van de inhoud van mijn deal met Amsterdam. Dankzij Jons (voorzitter Hensel, red.) ben ik voor vijf jaar verzekerd van een baan die ik altijd al heb geambieerd (medewerker bij een sportmarketingbureau, red.), én een gegarandeerd inkomen. Het is heel simpel: de ene hockeyer is meer waard dan de ander. Dat bedoel ik niet lullig, maar zo is het. Iedereen wil het maximale uit zijn carrière halen, ik dus ook.''

Ja, hij durft voor zichzelf te kiezen. Terwijl vorig jaar in eigen land de competitie op punt van beginnen stond, stapte de bij Leiden begonnen hockeyer na de Olympische Spelen op het vliegtuig voor een vakantiereis naar Australië en Nieuw Zeeland. HCKZ moest maar even geduld hebben. ,,Ik doe en laat veel voor mijn sport. In de aanloop naar `Athene' was het hockey voor en na. Wilde ik fris blijven in mijn kop, dan moest ik er gewoon tussenuit. Wetende ook dat de aanloop naar het WK van volgend jaar loodzwaar zou worden. Ik wilde de sleur doorbreken.''

Ook bij Amsterdam fronste menigeen de wenkbrauwen, toen de opvolger van de Engelse strafcornerbeul David Mathews zich afgelopen zomer meldde bij wat ineens zijn `nieuwe werkgever' heette te zijn, erkent aanvoerder Jesse Mahieu. ,,Wij hadden natuurlijk ook de nodige verhalen gehoord, dus we wilden wel even het fijne weten over die veelbesproken constructie. Taeke heeft dat keurig uitgelegd en daarmee was de kous af. Ik vind het prima dat de zaken voor hem net even wat anders worden geregeld. Taeke heeft een reputatie én een corner, vergeet dat niet. Hij brengt bovendien de scherpte die wij vorig jaar misten. Zolang hij net zo hard werkt als alle anderen en dat doet hij vooralsnog heeft niemand een probleem met zijn voorkeursbehandeling.''

Noeste arbeid leverde Taekema gisteren in het duel, dat op voorhand een beladen karakter droeg. Het eerste dat hij ruim twee maanden geleden immers had gedaan toen hij het competitieprogramma onder ogen had gekregen, was opzoeken wanneer hij zijn oude club zou treffen. ,,Maar de aanloop was feitelijk spannender dan de wedstrijd zelf. Bij KZ stonden vandaag nog maar vier jongens in het veld met wie ik samen heb gespeeld, de rest is nieuw. Vandaar dat ik weinig tot geen emoties voelde.''

Trainer-coach Sonja Thomann van HCKZ baalt na afloop hartgrondig van de in haar ogen ,,onnodige nederlaag'' tegen Amsterdam. Zodra het gesprek op haar voormalige protégé Taeke Taekema komt, betrekt het gezicht van de geboren Duitse. ,,De naam Taeke Taekema heb ik de afgelopen weken niet gehoord en dat wil ik graag zo houden'', klinkt het streng. ,,Wij zijn bezig met het bouwen aan een nieuw team, zónder Taeke Taekema. Dat bevalt ons goed. Onder het verleden heb ik een dikke streep gezet.''

Dat heeft ook de hoofdpersoon zelf, die als jeugdinternational geregeld de woede wekte van de technische staf. Meer dan eens werd de vaak wat nonchalant ogende verdediger tijdens een internationaal toernooi betrapt met een zak chips op bed. Hij ontkent het niet. Lachend: ,,Als het moet dan vreet ik inderdaad een zak chips leeg. Moet kunnen. Ja, ook tijdens een toernooi. Dat is mijn eigen verantwoordelijkheid. Hockey is belangrijk in mijn leven, heel belangrijk zelfs, maar dat wil niet zeggen dat ik alle geneugten des levens opzij moet zetten voor mijn sport. Ik ben ook geen trainingsbeest, ik train niet om het trainen. Ik train met een duidelijk doel voor ogen: een groot toernooi, een titel, een wedstrijd.''

Zijn vaste kamergenoot bij de nationale ploeg is sterspeler Teun de Nooijer van Bloemendaal. Zo innig gaat het tweetal met elkaar om dat ze intern versleten worden voor de T&T-club. ,,Teun en Taeke, dat zijn vier handen op één buik'', weet iedere international. Taekema kan die woorden slechts beamen. ,,Teun en ik hebben dezelfde humor, delen veel interesses en hebben meestal aan een half woord genoeg om elkaar te begrijpen. Ik wil er verder niet al te romantisch over doen, want straks gaan mensen d'r nog wat van denken, maar we zijn erg close, ja.''

Opvallend afzijdig hielden De Nooijer en hij zich twee jaar geleden, toen de positie van toenmalig bondscoach Joost Bellaart intern onder zware druk kwam te staan. Maar die radiostilte was, aldus Taekema, een bewuste zet. ,,Alles wat ik toentertijd gezegd of geroepen had in de pers, was verkeerd uitgelegd. Het was en is algemeen bekend dat ik Joost hoog heb zitten. Nog steeds trouwens. Dat gaat terug tot het moment dat hij coach werd bij KZ. Een deel van de onvrede betrof zijn technische en tactische kennis, en dat begreep ik, al onderschreef ik lang niet alles. Verder vond ik dat we het achter gesloten deuren hadden moeten uitvechten en dat er onnodig hard op de man is gespeeld. Dat betreur ik, dat verdiende Joost niet.''

Maar ook die roerige episode ligt achter hem. Meer zorgen maakt Taekema zich dezer dagen over het stroperige kunstgrasveld in het Wagener-stadion, dat zijn doorgaans effectieve strafcorner niet ten goede komt. ,,Deze mat roept zoveel weerstand op dat ik, na de schijn die ik in mijn slag leg, heel moeizaam toekom aan de push op doel zelf. Ik heb dit seizoen nog maar drie strafcorners benut, maar dat heeft ook te maken met het feit dat onze twee stoppers tot dusverre vaak geblesseerd zijn geweest.''

Het inmiddels ook door de hockeybond (eigenaar van het stadion) verfoeide veld is niet Taekema's enige zorg. Met ingang van 1 januari moet op last van de wereldhockeyfederatie de kromming in de stick teruggebracht worden tot 25 millimeter. Het slaghout waarmee hij zich nu nog op de kop van de cirkel meldt, heeft vlak boven de krul van de stick een ronding van 48 millimeter. ,,Ik train nu al veel met een platte stick, en reken erop dat ik straks veel kan compenseren met mijn techniek.''

Tot slot zijn laatste zorg: moet hij zich vrijdagavond nu wel of niet in Den Haag vertonen voor een verlaat afscheid bij KZ? Hij haalt de schouders op. ,,Dat zullen we nog wel eens zien.''