Robbie Williams:

Slechts een paar jaar had Robbie Williams nodig om van gewezen boybandzanger op te klimmen tot een stadionact die kon dingen naar de troon van Queen en Rolling Stones. Groot was de consternatie toen hij na zijn voorlaatste album Escapology de banden verbrak met medesongschrijver Guy Chambers, die hem aan wereldsuccessen als `Angels' en `Rock DJ' had geholpen. Met zijn nieuwe co-componist Stephen Duffy, zelf een minder opvallende popster uit de jaren tachtig, vat hij de draad vrij gemakkelijk op en stampt Robbie met zijn gebruikelijke bravoure een twaalftal aantrekkelijke popdeunen uit de grond. Hoewel hij iets laat doorschemeren van eighties-invloeden als Human League en Pet Shop Boys, gaat Williams op Intensive Care toch vooral zijn grote voorbeeld Elton John achterna met bombastische kermismuziek waarin geen gospelkoor of powerballade gespaard blijft. In de Rolling Stones-pastiche `A place to crash' daagt hij Mick Jagger uit op eigen terrein, een strijd die volgend jaar op de grote stadionpodia zal worden uitgevochten.

Intensive Care

(EMI)***