Oosterse schoonheid

Raïssa Marteaux (17) woont in Singapore en ziet wat mensen er daar voor over hebben om er mooi uit te zien. Nou ja, mooi...

Weightwatchers, bootcamp, afslankpillen en afslankthee, afslankprogramma's, promoties voor fitnessapparatuur, pruiken, huidcrèmes, nephaar, weave, nepnagels en ga zo maar door. Toen ik terug in Nederland was, stond ik versteld van de hoeveelheid aandacht die men tegenwoordig besteedt aan het uiterlijk.

In Singapore liep ik overal trots te verkondigen dat het in Nederland helemaal niet uitmaakte dat je er niet bij liep als een wandelend geraamte. Het ging om wie je was, niet om hoe je eruitzag. Nederland was het land van de gezonde mensen, de plek waar voedsel ook werkelijk werd genuttigd. Waar men je niet verstrooid aankeek als je het over eten had, en waar men niet om de vijf minuten naar het toilet rende om te kijken of je haar nog goed zat. De obsessie met het schoonheidsideaal lijkt nu ook overgewaaid te zijn naar ons koud kikkerlandje. Of het zulke gevaarlijke vormen aan zal nemen als in Azië valt echter nog te bezien.

Het overheersende beeld in de media in Singapore is dat van een jong uitziende, 1 meter 70 lange Aziatische vrouw met een lichaam dat naar normale maatstaven `vel over been' genoemd zou worden, maar hier als `mooi' wordt gezien. Ze heeft een lelieblanke huid en Westerse ogen, lange wimpers, donkere wenkbrauwen, perzikkleurige blosjes, cupmaat C en een dikke bos superstijl haar. Overig lichaamshaar ontbreekt.

De moeite die vrouwen nemen om enigszins in de buurt te komen van dit ideaalbeeld is schrikbarend. Vrouwenbladen en zelfs de kranten staan bol met advertenties voor huidblekende crèmes en lichtbehandelingen. Hoe witter het resultaat hoe beter. Om maar te zwijgen over de promoties voor afslankpillen, afslankcrèmes, nieuwe afslankbroekjes en liposuctie. Het aantal anorexiagevallen in Singapore onder jongeren is schokkend. Acht van de tien meisjes op mijn school eet weinig tot niets in de pauzes. Chinezen zijn van nature al slank, maar tegenwoordig is slank zijn niet goed genoeg. De moeder van een kennisje van mij stelde voor om een `tummy-tuck' voor haar te betalen. En alleen omdat ze een klein buikje had.

In Nederland bezoekt iemand wellicht een paar keer per jaar de schoonheidsspecialist, maar in Singapore gaan vrouwen en zelfs mannen wekelijks naar een van de vele `spa's voor een arrangement van massages, pedicure, manicure, huidmaskers etc.

Om Westerse ogen te verkrijgen zijn er tegenwoordig ooglidcorrecties zodat men dubbele oogleden heeft in plaats van Chinese spleten. Een goedkoper en minder drastisch alternatief zijn de nieuwe ooglidstickers die je oogleden zo aan elkaar plakken dat het lijkt alsof je dubbele oogleden hebt. Helemaal hot op dit moment zijn wenkbrauwtatoeages. De Chinezen vinden het bijtekenen van de wenkbrauwen te lastig, vandaar deze nieuwe schoonheidsrage. Het is praktisch onmogelijk om op Orchard Road nog een vrouw zonder getatoeëerde wenkbrauwen tegen het lijf te lopen. En dan heb ik het niet alleen over volwassenen, maar ook over meisjes van zestien.

Hoe goedkoop chirurgische ingrepen in Azië ook zijn, er zijn altijd mensen die het zich niet kunnen veroorloven. Zo las ik in de krant over een vrouw uit Seoel die besloten had zichzelf een botoxbehandeling te geven. Ze was werkelijk beeldschoon, maar was toch niet tevreden met haar uiterlijk. Ze spoot haar gezicht in met een eigengemaakte botox, bestaande uit injecties met spijsolie. Allemaal heel natuurlijk, want het waren plantaardige vetten. Het resultaat was echter minder natuurlijk. Door de spijsolie zwol haar gezicht op tot drie keer de gewone dikte, monsterachtig gewoon. Haar ogen waren nog nauwelijks meer te zien; wat er van haar gezicht over was, leek op een reusachtig geelachtige klomp deeg.

In Singapore, maar ook in de rest van Azië gaat men tot extreme hoogten om het schoonheidsideaal ook maar iets te benaderen. Benen breken en er ijzeren pinnen in steken om langer te worden is aan de orde van de dag in China. In Singapore hebben veertienjarige meisjes het al over een borstvergroting en over heel Azië hongert men zich uit omdat dat `mooi' is. Het is te hopen dat het in Nederland nooit zo ver zal komen.