`Leidinggeven zat er al vroeg in'

In de tweede aflevering van `17', een serie gesprekken met bekende Nederlandse en Vlaamse vrouwen, ondernemer Sylvia Tóth.

,,Mijn vader had een eigen ensemble. Hij trad in Den Haag op en mijn moeder werd verliefd op die donkere Hongaar die zo mooi viool speelde. Hij is al vroeg uit ons leven weggegaan. Het enige dat hij achterliet was een stapeltje grammofoonplaten. Liefde voor muziek heb ik van hem meegekregen.''

,,Wat ik nu bereikt heb, is niet waarvan ik vroeger droomde: Ik wilde ballerina worden. Ik gaf kinderen op straat balletles toen ik tien jaar oud was. Dat leiding geven zat er al vroeg in. Op de foto sta ik met mijn eerste pick-upje. Mijn moeder had daar hard voor gewerkt. Wij waren thuis erg arm en om mij toch een vakantie te gunnen, mocht ik met de Pro Juventute-organisatie mee naar Friesland. De ene week bij een dominee, de andere week bij een onderwijzer. Met zo'n grote badge met Pro Juventute op stapte je uit de trein en daar kwam dan dat arme meisje uit het westen. Ik heb iedere seconde gehaat.''

,,Later, op symposia, als men mij een badge op wilde doen, dan zei ik: `Nee.' Nooit meer. Als kind vond ik twee dingen belangrijk: geen huisvrouw worden en niet arm. Mijn moeder werkte in een boekwinkel en als ik vrij had van school mocht ik in de winkel op een trapje alle nieuwe boeken lezen. Ik dacht: zoals mijn moeder is, wil ik ook worden. Ik was een tiener die enorm van het leven hield: jazzmuziek, uitgaan... Hordes vriendjes. Ik dacht in die tijd: Je hebt leuke jongens mét en zónder sportwagens en ik neem ze maar met. En nu heb ik zelf een sportwagen, haha.''

,,Mijn pleegvader heeft mij op mijn vijftiende jaar van de HBS afgehaald: `Ga maar werken', zei hij. Vervolgens heb ik de avond-HBS gedaan. Die balletplannen verdwenen gewoon. Ik kon goed leren en ben vanaf mijn vijftiende altijd blijven werken. Daarnaast heb ik psychologie gestudeerd. In die periode heb ik geleerd goed met mijn tijd om te gaan. Ik kan veel dingen tegelijk. Vervolgens mijn kandidaats gehaald, maar toen ik in het zakenleven zat en de psychologen zag die wij in dienst hadden dacht ik: `Dit wil ik eigenlijk helemaal niet.''

,,Op mijn achtentwintigste was ik directeur van Content, dat toen honderd vaste medewerkers had. Bij mijn afscheid, vijfentwintig jaar later, waren dat er 3.500. Ooit was ik een van de jongste uitzendkrachten van Nederland. Als je je best doet en je pakt aan zonder eerst te denken hoeveel salaris en vrije dagen... dan kom je vanzelf boven drijven.''

,,Vrouwen zijn veel minder op macht belust dan mannen. Ik ben ambitieus maar macht is voor mij niet belangrijk. Ik vind de dingen die ik gedaan krijg veel leuker. Hoogtepunt was toen ik een `management buy-out' deed, dat ik het bedrijf waar ik als directeur werkte opkocht. De honderdste in Nederland en de eerste die door een vrouw gedaan werd. Eigenlijk is toen pas die hele publiciteitsmachine gaan draaien want daarna werd ik uitgeroepen tot `Zakenvrouw van het jaar', en daarna tot `Best geklede vrouw'.''

,,Tegenslagen? Die zogenaamde `voorkennis affaire' van Endemol, waarvan mijn toenmalige partner Cor Boonstra beschuldigd werd, heeft mij diep geraakt. Ik was niet op de hoogte van zijn aandeleninkoop op het moment dat ik commissaris van Endemol was, maar werd door de media toch meteen in het verdachtenbankje gezet. Dat ik met hem zou hebben samengespannen. Als je weet hoe ik in het leven sta. Het idee alleen al!''

,,Hij is nu vrijgesproken, maar er is geen journalist die denkt: `Goh, we hebben toen toch wel heel vervelend over die mevrouw Tóth gesproken, laten we...' Nee hoor. Ik voelde me persoonlijk aangesproken en ik kon me niet verdedigen. Onafhankelijk zijn en vrij, dat vind ik nog steeds mijn grootste goed.''