Het ogenblikje huppelt snel weer verder bij Max

Dag 4. Zet een kartonnen doos op je hoofd met een klein gaatje erin. Bestudeer alles om je heen. Dag 5. Ga in de gangkast zitten en verveel je niet. Hou dit zo lang mogelijk vol. Theatergroep Max heeft een zesdaags trainingsprogramma in het leven geroepen om kinderen vanaf acht jaar voor te bereiden op de Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt van Jetse Batelaan.

In dit toneelstuk brengt Batelaan abstracte begrippen als `detail' en `ogenblik' tot leven. Het `detail' is bijvoorbeeld een lege plek op het podium die met een zaklamp wordt beschenen. Het `detail' bestaat wel degelijk, want als een microfoon te dichtbij komt, roept hij `auw!' Het `dode moment' ligt in een doodskist. Het `ogenblikje' wordt gespeeld door Martin Hofstra in een ontsmettingspak. Hij komt heel even op om te rouwen bij de doodskist. Dan huppelt hij snel weer verder.

Batelaan is een uur lang bezig van `niets' `iets' te maken, en dat lukt hem op geheel eigen wijze. Hij haalt begrippen naar voren die wij achteloos gebruiken, en die daardoor bijzonder worden. Oog voor detail, zo is de kinderen bijgebracht, daar gaat het allemaal om.

Hoewel een bewaker (Martin Hofstra) bij aanvang nog zorgvuldig de deur van het decor op slot doet – ,,We houden het toneel graag leeg'' – weet `de acteur' (René Geerlings) binnen te dringen. Hij moet wel, want hem is opgedragen in de eerste scène iets heel saais op een valse piano spelen, waarbij hij zelf meestal in slaap valt. De eindeloze herhalingen gecombineerd met de trotse blikken van Geerlings werken op lachspieren.

Omdat het stuk is bedoeld voor kinderen, neemt Batelaan minder de tijd dan gewoonlijk. Batelaan verwierf bekendheid met uiterst trage stukken die heel ongeduldige, maar ook zeer blije toeschouwers opleverden. Voor Toe vader, drink, een stuk waarin twee mannen drinken, won hij dit jaar de VSCD Mimeprijs.

In Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt, gebeurt dus eigenlijk van alles, maar dan op een abstract niveau. De bewaker doet verstoppertje met zichzelf, de acteur blijft maar op en af gaan, er komt in de vorm van een rijtje poppen een hele stoet `vergissingen', `eerste zoenen' en `grapjes' langs, op weg naar de zaal ernaast, waar `een heel spannend stuk' vol `gebeurtenissen' aan de gang is.

Heel spannend wordt het in deze zaal niet. Op den duur laat het stuk een aangename verwarring achter. Erbij in slaap vallen, zoals het trainingsprogramma suggereert, is niet aan orde.

Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt door Theatergroep Max. Vanaf 8 jaar. Gezien: De Veste, Delft. Tournee t/m 9/12. Inl. 015-2122977 of www.tgmax.nl