Gemeentelijke raamprostitutie

Waar winden stedelingen zich over op? In Eindhoven is een plein aangelegd voor hoerenlopers. Maar de erotische uitstraling laat te wensen over.

In de seksbranche spreekt men niet van vrouwen maar van meisjes. Een van de meisjes achter de ramen op het splinternieuwe prostitutieplein in Eindhoven is een grote, zwarte vrouw van buitenlandse komaf, ergens in de dertig. Zij verwacht vandaag slechts één klant te ontvangen. Een vaste. Van toevallige passanten moet je het op dit plein niet hebben, vertelt ze, draaiend met haar heupen. ,,Het is hier niet gezellig'', zegt ze. ,,Als mannen hier het plein op komen lopen, hebben ze helemaal geen zin meer in ons.''

Veel meisjes vinden het in februari geopende plein niet geschikt voor hun werk. Het Baekelandplein, genoemd naar de uitvinder van bakeliet, is te licht, te open. De muur van een parkeergarage draagt niet bij aan een erotische sfeer, net zo min als de betonnen bloembakken op het nieuwe plaveisel. Er zou een winkeltje komen om mannen een excuus te geven een blokje om te gaan om wat sigaretten te kopen of een videoband te halen. Een idee van gemeentelijk projectleider Rob Beijer. Maar dat winkeltje is er nog niet, omdat eerst het bestemmingsplan gewijzigd moet worden.

Het meest genoemde probleem is dat het plein slechts één ingang heeft, met als gevolg dat mannen zich opgesloten voelen. ,,Veel mannen zijn verlegen en willen niet gezien worden'', zegt een meisje in zwarte lingerie dat minder klanten krijgt dan ze zou willen. ,,Maar als ze door deze ingang naar binnen gaan, weet iedereen wat ze gaan doen. En als ze op het plein een bekende tegenkomen, kunnen ze niet snel wegkomen door een andere ingang.'' Niet zo vreemd, zeggen de meisjes, dat veel mannen liever de auto pakken en een kilometer verderop een meisje oppikken van de gemeentelijke tippelzone. Die werken bovendien goedkoper. ,,Er is weer eens niet naar de meisjes geluisterd'', zegt Metje Blaak van De Rode Draad, de belangenvereniging voor prostituees. ,,Dat de prostitutie is gelegaliseerd, betekent niet dat je alles in volstrekte openheid moet doen. Een rosse buurt moet een geheimzinnige uitstraling hebben. Mannen hebben het gevoel iets ondeugends te doen.''

Projectleider wijkvernieuwing Peter Beijer legt uit dat het plein bedoeld is om de overlast in de wijk Woensel-West terug te dringen, vooral van rondrijdende automobilisten en straatprostituees. Dat is gelukt. ,,Er zijn enkele duizenden wijkbewoners erg tevreden.'' Dat het plein maar één ingang heeft, is een bewuste keuze. Beijer: ,,Aan de andere kant grenst het plein aan een bazaar, die veelal door allochtonen wordt bezocht. Deze mensen hebben bezwaar tegen het plein en we willen confrontaties vermijden.''

Wel geeft hij toe dat het plein gezelliger kan worden. Daar wordt aan gewerkt. ,,De straatlantaarns zijn nu sfeervol rood.'' En binnenkort wordt een vrijwel ondoorzichtig hek geplaatst bij de ingang, zodat bezoekers ongezien naar binnen kunnen sluipen.

Eigenlijk gaat het helemaal niet zo slecht met het plein, zegt Beijer. ,,Er zitten steeds meer jonge blanke meisjes achter de ramen. Dat is een goed teken, want die schijnen meer waard te zijn.'' Inderdaad zijn er meisjes die ,,niets te klagen hebben'', zoals ze zeggen. ,,Ik vind het een prima plein'', zegt een meisje, haar nagels vijlend. ,,Er lopen hier tenminste geen kinderen of vrouwen, maar alleen mannen van wie je weet waar ze voor komen.''