White Sox wissen met honkbaltitel smet uit

De Chicago White Sox hebben vannacht voor de derde keer in hun bestaan de World Series gewonnen. Eerder sleepten de White Sox in 1906 en 1917 de prestigieuze titel in de wacht. De honkballers uit Chicago versloegen voor de vierde keer op rij de Houston Astros in de best-of-seven: eindstand 4-0.

Het was de avond van de werpers, in zeven innings hadden ze nog geen enkele scoringskans toegestaan. Totdat Jermaine Dye, slagman van de Chicago White Sox, in de achtste inning het enige punt van de wedstrijd binnen sloeg.

De titel is een logische afsluiting van het Amerikaanse profhonkbaljaar. De White Sox domineerden het hele seizoen. Het team beëindigde de reguliere competitie in de American League met liefst 99 overwinningen. Daarna versloeg het in de play-offs titelhouder Boston Red Sox en Los Angeles Angels.

In deze play-offs behaalden de honkballers uit Chicago een score van elf overwinningen en slechts één nederlaag. Die opmerkelijke resultaten bleken echter niet voldoende de interesse van het grote publiek op te wekken. Slechts zestien miljoen mensen zagen op televisie de eerste twee finalepartijen van de World Series, acht miljoen minder dan gewoonlijk.

Chicago beschikte dit seizoen vooral over goede beginnende werpers en had telkens precies genoeg aanvalskracht om het verschil te maken.

De wedstrijd vannacht illustreerde de speelwijze van afgelopen jaar. Het was de eerste keer sinds 1991 dat er zo lang niet gescoord werd in een wedstrijd in de World Series. Dat was vooral op het conto te schrijven van de goede werpers aan beide kanten.

Dat de Houston Astros het onderspit moesten delven kwam door de onvoldoende slagkracht, iets wat in het reguliere seizoen al bleek. De Houston Astros is het eerste team sinds 1914 dat de play-offs bereikt terwijl het tijdens het reguliere seizoen vijftien wedstrijden lang een slaggemiddelde had dat lager lag dan 0.500.

Houston-werper Brandon Backe en White Sox-werper Freddy Garcia gooiden beide zeven man uit in de eerste zeven innings. Niemand was nog in scoringspositie gekomen, totdat in de achtste inning slagman Willy Harris op het eerste honk kwam. Door een stootslag en een `grondbal' haalde hij het derde honk, toen slagman Dye naast de plaat ging staan. Hij sloeg door het gat in het middenveld van de Houston Astros en liet daardoor Harris binnenlopen. Jermaine Dye werd na het duel uitgeroepen tot meest waardevolle speler van de World Series.

Beide teams waren in deze best-of-seven aan elkaar gewaagd. De vorige wedstrijd tussen de twee, dinsdagnacht, was zelfs de langste wedstrijd ooit gespeeld in de World Series. De teams stonden vijf uur en 41 minuten op het veld en pas na veertien innings viel de beslissing. Na vier wedstrijden was het verschil slechts zes gescoorde punten.

Pitcher Brad Lidge van de Houston Astros: ,,Het verschil was dat zij de punten maakten wanneer ze die het hardst nodig hadden.'' De White Sox dankten de overwinning in de tweede en derde wedstrijd aan winnende homeruns van Scott Posednik en Geoff Blum, terwijl zij in het hele seizoen samen nog maar één homerun hadden geslagen.

De White Sox werkten met de zege een smet uit het verleden weg. Jaren is de club achtervolgd met de scheldnaam `Black Sox'. Een verwijzing naar de verloren finale in 1919, toen de honkballers van Chicago zich lieten omkopen en Cincinnati de zege schonken.

Ook rekende de ploeg af met de frustratie om altijd maar in de schaduw te staan van de immens populaire stadsrivaal Chicago Cubs. Bij de wedstrijden van de Cubs zit het stadion bomvol, terwijl de White Sox vaak voor lege tribunes spelen. ,,We zijn niet langer het tweede team van Chicago'', riep slagman Carl Everett opgetogen.