Ontkenning Israël basis politiek Iran

De uitspraak van de Iraanse president over het wegvagen van Israël komt niet uit het niets. Elke vrijdag schreeuwen de gelovigen `Dood aan Israël'.

Op de kruising van de Martelaar Behestistraat en de Modarressnelweg in de Iraanse hoofdstad hangt een grote poster van een Palestijnse vrouw. In haar armen draagt ze een baby en een machinegeweer. Op de achtergrond is de gouden koepel van de Al-Aqsa moskee in Jeruzalem te zien. ,,Ik heb mijn kinderen lief, maar nog meer hou ik van het martelaarschap'', staat onderaan de poster geschreven.

Soortgelijke muurschilderingen zijn overal in Iran te vinden. Het regime ziet zich graag als voorvechter voor onderdrukte moslims wereldwijd. Aandacht voor het lot van de Palestijnen en ontkenning van de staat Israël is een van de fundamenten van Irans buitenlandpolitiek sinds de islamitische revolutie van 1979. Toen president Ahmadinejad gisteren opriep dat ,,Israël van de kaart dient te worden geveegd'', herhaalde hij de woorden van wijlen ayatollah Ruhollah Khomeiny, grondlegger van de Islamitische Republiek.

De uitspraken van Ahmadinejad gisteren op de conferentie `Een wereld zonder zionisme' komen niet uit het niets. Het vrijdaggebed in Iran wordt elke week afgesloten met de leus: `Dood aan Amerika, Dood aan Israël'. De conferentie werd verder georganiseerd naar aanleiding van Al-Quds (Jeruzalem)dag, wanneer in veel islamitische landen betogingen worden georganiseerd tegen de bezetting van Palestina door Israël.

Daarnaast worden de gevolgen van Irans politieke verschuiving naar neo-conservatief duidelijker. Waar de afgelopen jaren de hervormingsgezinde president Mohammad Khatami een mildere toon aansloeg tegenover de joodse staat, is met de verkiezing van Ahmadinejad deze zomer de retoriek van de eerste jaren van de Iraanse revolutie teruggekeerd. ,,De gevechten in Palestina zijn een oorlog tussen de hele islamitische natie en de wereldarrogantie'', zei Ahmadinejad. De `wereldarrogantie' is Iraanse propagandataal voor de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en het Westen in het algemeen.

Alle oude slagzinnen worden weer uit de kast gehaald. Na zijn inauguratie als president vertelde Ahmadinejad dat hij zijn verkiezing zag als een tweede islamitische revolutie. ,,Deze revolutie zal zich wereldwijd verspreiden'', voorspelde hij. In 1980 kwamen er soortgelijke geluiden uit Iran. De gepropageerde export van de Iraanse revolutie leidde destijds tot de oprichting van de Libanese Hezbollah, rellen in Mekka en Bahrein en steun aan diverse extremistische organisaties waaronder de Palestijnse Hamasbeweging en de Islamitische Jihad.

Achter de schermen vreest het Iraanse regime voor verder isolement in de regio. Een aantal islamitische landen lijkt het islamitische `cordon sanitaire' rondom Israël te willen doorbreken, zoals onder andere Egypte en Jordanië dat al hebben gedaan. Er was grote woede binnen het Iraanse regime over de ontmoeting tussen de Pakistaanse president Pervez Musharraf en de Israëlische premier Ariel Sharon tijdens de VN-top in september. ,,Qudsdag is dit jaar extra belangrijk omdat de Verenigde Staten en de zionisten in het licht van hun vernederende nederlaag in Gaza de relaties tussen islamitische landen en het zionistische regime willen verbeteren'', waarschuwde Opperste Leider Ali Khamenei vorige week tijdens het vrijdaggebed.

De woorden van Ahmadinejad zijn voor een Iraanse leider niet nieuw. In 2001 leidde ex-president Ali Akbar Rafsanjani het vrijdaggebed voor Al-Qudsdag. ,,De schepping van de staat Israël is de vreselijkste gebeurtenis in de geschiedenis en de islamitische landen zullen het land uitkotsen uit ons midden'', zei Rafsanjani toen. Hij suggereerde dat moslimlanden een kernwapen zouden moeten bemachtigen en tegen Israël inzetten ,,om het te vernietigen, zonder zelf veel verliezen te lijden''. Israëlische leiders hebben opgeroepen tot aanvallen op Iraanse nucleaire installaties waar kernwapens zouden worden ontwikkeld.

Al-Qudsdag is dan een belangrijk moment voor het Iraanse leiderschap, het volk gaat er niet in groten getale de straat voor op. Vorig jaar demonstreerden er ongeveer 20.000 mensen in Teheran tegen Israël, terwijl er 12 miljoen mensen in de hoofdstad wonen.