De hellevaart van het zangduo Gert en Hermien

De dochters van het zangduo Gert en Hermien ,,duiden de feiten'' in een boeiende biografie, vanavond op Nederland 1.

Heleen Minderaa zat voor de televisie toen ze twee jaar geleden het nieuws hoorde: Hermien is dood. De 32-jarige documentairemaakster wist weinig van Hermien van der Weide, de muzikale evenknie van Gert Timmerman, maar ze was gefascineerd. ,,Ik zag beelden van een leuke, gevoelige, intelligente vrouw'', zegt Minderaa. ,,Maar ook een verwarde vrouw, met wie het leven op de loop leek te zijn gegaan.''

Ze besloot een afspraak te maken met Sandra en Sheila, de dochters van het echtpaar. ,,Ik wilde een film maken over hun ouders. Met als centrale vraag: hoe kunnen twee mensenlevens zo vergaand ontsporen?'' Sandra en Sheila waren jarenlang het mikpunt geweest van de boulevardpers en ze wilden graag een boekje opendoen.

Het resultaat mag er zijn. Gert en Hermien is een boeiende biografie geworden van twee mensen die in de jaren zestig en zeventig hits hadden als Ik heb eerbied voor jouw grijze haren en Alle duiven op de Dam. In een tijd dat Nederland over twee televisienetten beschikte was hun impact even groot als die van Marco Borsato of Frans Bauer nu.

Gert Timmerman en Hermien van der Weide trouwden in 1963 en scoorden daarna de ene hit na de andere. Aan hun muzikale triomftocht kwam een einde toen zij `in de Here raakten' en, medio jaren zeventig, het levenslied verruilden voor het reli-genre. Van hun `verlichte' plaat Daarom ben ik blij werden nog 100.000 exemplaren verkocht. Daarna raakte hun carrière in het slop.

Gert en Hermien emigreerden in 1977 met hun dochters naar Israel, vanwaar ze berooid terugkeerden. Het geloof werd afgezworen en Timmerman gaf toestemming voor een fotoreportage van zijn dochters in Playboy. In 1999 volgde een echtscheiding - waarna Sandra haar vader van incest beschuldigde. Met de dood van Hermien in mei 2003, die aan een nierziekte leed, kwam het gezin opnieuw even in de schijnwerpers te staan.

Minderaa probeert ,,de feiten te duiden'', samen met de dochters Sandra en Sheila die hun turbulente jeugd wonderwel lijken te hebben verwerkt. Want welk kind komt zo evenwichtig de aanblik van schuimbekkende dienaren van God te boven, die door profeet Gert uit Satans macht werden bevrijd? Schrijnend is hun verhaal over de fotoverbranding. Gert was tot de conclusie gekomen dat zijn oude, heidense leven ,,weg moest''. En dus werden alle familiealbums op de brandstapel gegooid. Als Sandra een filmpje ziet van zichzelf in de box, is de emotie van haar gezicht af te lezen. ,,Ik had dat filmpje in een tv-archief opgeduikeld'', vertelt Minderaa. ,,Sandra had nooit eerder een beeld van zichzelf als klein meisje gezien.''

Gert komt in de documentaire niet aan het woord, want Minderaa wilde geen ,,een welles-nietessfeer''. Maar toen Gert vorige maand werd benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau, waren zijn dochters niet welkom. ,,Ze zullen eerst hun excuses moeten maken voor de grove beschuldigingen van hun vader'', liet zijn derde vrouw Babs via de Telegraaf weten. Genoeg stof voor een vervolg.