Crashbestendig en luchtvaardig

Het Speelgoed van het Jaar kan echt vliegen. Onlangs werd op deze plek beweerd dat men minstens 100 euro betalen moet voor een speelgoedvliegtuig dat het echt doet, op afstand bestuurd. Of dat het niet doet zoals het Speelgoed van het vorig Jaar.

Maar vliegen wordt goedkoper.

Nooit eerder een vliegtuigje zo lang in de lucht gehouden. Het mocht niet waaien van de gebruiksaanwijzing. `Niet meer dan windkracht 1 – rook blijft hangen, bladeren bewegen niet.' Maar het waaide en toch hielden we het mooie dubbeldekkertje onder controle. Met hulp van de wind konden we hem ook heel hoog laten klimmen.

Tegen het schemer, zaterdag, toen we uitgevlogen waren, ging de bel. Een jongen in het dorp had ons zien vliegen en had de anderen opgetrommeld. Of we nog een demonstratie wilden geven.

Eerst geloofden ze er niet in. Kan dat echt vliegen, vroeg er één toen hij het fragiele ding zag. Een kwartier later wilden hij en de anderen precies weten wat het vliegtuigje kost en waar het te koop is. Het is de X-Twin van het merk Silverlite uit China, geïmporteerd door Spectron in Deventer.

Voor zo'n 25 euro kan men nu een op afstand bestuurd vliegtuigje kopen dat het niet alleen heel goed doet, maar ook fantastisch kan stunten en nooit stuk valt. `The lightest plane with the longest playtime' staat op de doos. Klopt helemaal. Ook nadat hij ondersteboven in de sloot gevallen was na een ruige manoeuvre deed hij het nog.

De reclamedame die voor de importeur aandacht vroeg voor nieuw speelgoed waarschuwde. ,,Je moet je er niet te veel van voorstellen, het is eigenlijk een piepschuimen zweefvliegtuigje met een motortje.'' Maar dat maakt precies dat een joch van vijf er meteen mee vliegen kan. Er zit geen bewegend hoogteroer op en geen staartroer. Die kunnen dus alvast niet stuk gaan. En toch stuurt het als de beste. Het dubbeldekkertje van 22 centimeter lang en 22 breed kan ook binnen vliegen. Een geoefende piloot leidt hem zo onder de tafel door.

In het polystyrene rompje van het vliegtuig zit een lithiumbatterijtje en ontvangstapparatuur die signalen van de afstandsbesturing opvangt. Achter uit het vliegtuigje steekt een slordig dun draadje. Zo'n draadje dat je als het uit je nette pak hangt per se wilt afknippen. Beter niet doen bij dit speelgoed. Het koperen draadje is de antenne.

Het batterijtje wordt opgeladen uit andere batterijen in het stuurapparaat. Dan kan tien minuten en zelfs wat langer gevlogen worden. Opnieuw laden duurt niet lang. Volgens de gebruiksaanwijzing kunnen `dankzij de intelligente oplaadregelaar de oplaadtijden van batterij tot batterij variëren'. Onder de bovenste vleugel van de dubbeldekker zitten twee kleine elektromotoren, een centimeter lang, een halve centimeter dik. De asjes steken naar achter, de propellertjes zitten achter de vleugel. Ze kunnen een hoog aantal toeren draaien maar op halve kracht vliegt het machientje al prachtig.

Het best kan de vlucht vanuit de hand beginnen, dus op menshoogte boven de grond. Het besturingsapparaat heeft een hendel voor snel en langzamer vliegen (veel toeren of minder) en een hendel voor sturing naar links of rechts. Daarbij wordt het toerental van de motortjes afzonderlijk beïnvloed. Draait de linker propeller sneller, dan gaat het vliegtuigje naar rechts. En andersom. Het reageert snel. De gebruiksaanwijzing maant tot kalmte: `U kunt gemakkelijk bijsturen door over de rechterknuppel te strijken maar hem niet vast te houden.'

Bij veel toeren stijgt het vliegtuigje; bij minder toeren gaat het rechtuit of daalt het. De piloot kan energie sparen door de motoren even uit te zetten om een sierlijke zweefvlucht te maken.

Eenvoudige hulpstukjes op de staart moeten van het ding een stuntvliegtuigje maken. Maar het stunt al genoeg zonder. Door mij bij deze uitgeroepen tot Speelgoed van het Jaar.