Intiem jazz-zangeres

De vrijdag op 71-jarige leeftijd in Washington overleden Shirley Horn gedijde met haar parlando-stijl het best in een intieme omgeving; een kleine club, of misschien nog beter: de huiskamers van haar fans. Ze vermeed nadruk en ornamentuur en zong meestal `awful slow', volgens trompettist en bewonderaar Miles Davis. Hij hielp Horns carrière op weg toen hij haar begin jaren '60 vroeg als support act voor zijn optredens in de New Yorkse Village Vanguard. Daar werd ze opgemerkt door Quincy Jones, die haar een platencontract bezorgde.

De in Washington geboren Horn was toen al jaren bezig met muziek. Ze kreeg op haar vierde pianoles, richtte op haar twintigste haar eerste trio op en had in '61 met Embers and Ashes haar plaatdebuut gemaakt. Tot '65 maakte zij nog drie lp's, maar daarna stokte haar carrière omdat zij er voor koos in Washington te blijven wonen en daar te zorgen voor haar dochter. Eind jaren '70 keerde ze terug op de scene met enkele platen voor het Deense label Steeple Chase waarvan één was opgenomen op North Sea Jazz, het festival waar ze gaandeweg kind aan huis werd, samen met haar favoriete gitarist en bassist Charles Ables.

De grote doorbraak voor Shirley Horn kwam toen ze al over de vijftig was en een contract kreeg bij Verve, onderdeel van het grote Universal. Na twee trioplaten maakte ze You won't forget me met gastrollen voor Toots Thielemans, Wynton Marsalis èn Miles Davis.

Jaren nadat de laatste overleden was, maakte ze I Remember Miles, haar met een Grammy beloonde cd, die misschien inderdaad wel haar allermooiste is. Subliem is Blue in Green met slechts een enkele regel tekst: `Honey from a Horn/ So Sweet'. Haar economische en effectieve pianistiek, haar fraaie toucher en haar gevoel voor accordiek vallen op dit album extra op in My Funny Valentine en het trekkend langzaam gespeelde `This Hotel'. Ook haar trioplaat You're My Thrill uit 2000, met door Johnny Mandel gearrangeerde strijkers, bevat heel mooie stukken.

Vergeleken met andere zingende pianisten lijkt Horn wat stem betreft nog het meest op de `Vliegende Hollander' Pia Beck (1925). Dat blijkt nog eens uit But Beautiful-The Best of Shirley Horn dat deze maand werd uitgebracht. Omdat Horns gezondheid sterk achteruitging – borstkanker en suikerziekte – werden aan dit overzicht ijlings nog drie bonus-stukken toegevoegd, begin dit jaar opgenomen. Ze laten haar horen in haar favoriete milieu: met haar trio plus gasten in een kleine bar. Aan het eind barst ze in lachen uit en zegt `I love you'. Shirley Horn was wars van grote gebaren en genoot van muzikale intimiteit.