Een krampachtig een-tweetje van Rogge

Hoe naïef kan het Internationaal Olympisch Comité (IOC) zijn in zijn afwijzing van de strenge Italiaanse antidopingwetgeving tijdens de Winterspelen in Turijn? Behoorlijk naïef, gelet op het late tijdstip waarop actie wordt ondernomen én de uitzonderingspositie die wordt geclaimd.

Er is bijna zeven jaar verstreken sinds Turijn werd verkozen. De bezorgdheid over invallen in het olympisch dorp en schrikbeelden over sporters die geboeid worden afgevoerd, had eerder uitgesproken kunnen worden.

Als het IOC goede argumenten heeft de wetten voor de duur van de Winterspelen uit te schakelen, had de lobby zeven jaar terug op gang gebracht moeten worden. Nu komt de poging van IOC-voorzitter Jacques Rogge om op de valreep in een een-tweetje met Mario Pescante, de Italiaanse onderminister van Sport én IOC-lid, een status aparte voor de duur van de Spelen te verwerven krampachtig en amateuristisch over. Rogge moet weten dat procedures om wetgeving tijdelijk te versoepelen tijd kosten.

Een andere vraag is de wenselijkheid van een uitzonderingspositie voor het IOC. Als organisatie die fair play in de sport nastreeft, zou het IOC zich niet moeten opwerpen als hoeder van gedrogeerde sporters. Maar het IOC heeft grotere belangen te verdedigen en is vooral om economische redenen niet gebaat bij negatieve beeldvorming in geval de Italiaanse politie tijdens de Spelen sporters oppakt, zoals de laatste jaren een aantal malen is gebeurd met wielrenners in de Ronde van Italië. Het IOC gruwt bij het idee een grote ster in een politiebusje afgevoerd te zien worden. Dat is slecht voort het imago van de Spelen en zijn sponsors.

Een andere verklaring voor Rogge's handelen zou kunnen zijn dat hij met zijn getamboereer de Italiaanse justitie tijdens de Winterspelen tot terughoudendheid wil dwingen. In geval dat dit zijn strategie is en hij erin slaagt de politie van spraakmakende acties af te houden, zal hij zijn doel bereiken: Winterspelen zonder dopingschandalen. Daar is het IOC veel aan gelegen, nadat de laatste Winterspelen in Salt Lake City werden ontsierd door frauderende juryleden en drie dopingzaken bij het skilopen.