The Fall

Geen rockgroep was zo gedupeerd door de dood van John Peel als The Fall, die in het dertigjarig bestaan waarschijnlijk meer energie in radiosessies voor superfan Peel stak dan in hun eigen platen. Nu de Peel Sessions van The Fall integraal in een box zijn verschenen, kan spreekzanger Mark E. Smith al zijn aandacht op nieuw materiaal richten. Dat werpt zijn vruchten af op Fall Heads Roll, een album dat bijna net zo brutaal en recht op de man af klinkt als The Fall in de punk-begindagen. Orgeltje, snerpgitaar, recht-vooruitdrums, eentonige zangmelodie, precies zoals jonge groepen als Art Brut het graag nadoen. Smith is natuurlijk wel wat ouder geworden, en spuwt zijn venijn nu zelfs in iets wat op een berustende ballad zou lijken als het niet `Early days of Channel Führer' zou heten. Een rafelige cover van The Move's `I can hear the grass grow' veegt de vloer aan met prettig in het gehoor liggende popmuziek.

Fall Heads Roll (Slogan/Konkurrent)

***