Kippenkoorts

Maandag laat in de middag, een zonnig, vol terras aan de Amstel, scharrelende duiven. Mensen proberen, misschien voor het laatst dit jaar, de schaarse stralen najaarszon op te vangen, verschuiven hun stoelen nog eens. ,,Weet jij eigenlijk wat we moeten doen?'' vraagt de kennis met wie ik heb afgesproken. ,,Ik bedoel, met die griep? Ze zeggen dat er minimaal 50.000 mensen gaan overlijden. En dat het er nog veel meer kunnen worden.'' Mijn kennis is Brits, en het zijn Britse cijfers die ze aanhaalt. Ze vervolgt: ,,Maar niemand vertelt je wat je eigenlijk moet dóen.'' Iets doen? Zo had ik er nog niet over nagedacht. Maar het lijkt opeens een heel logische, ja, urgente vraag. ,,Moeten we naar de dokter, een injectie halen? En wanneer dan?'' vraagt kennis zich af. Het lijkt me opeens een uitstekend idee. En wel zo snel mogelijk.

Dinsdagochtend. Ik word wakker met keelpijn en een rillerig verkouden gevoel. Had ik ook maar niet uren op een terras moeten zitten, in oktober, in de vroege avond, met nat haar. Er hoeft maar een zweempje van een virus rond te waren, en ik ben geveld. Mensen op kantoor vertellen mij al jaren dat ik, net als bejaarden en andere kwakkelgevallen, toch ook maar eens een griepprik zou moeten overwegen, aangezien ik door het kleinste griepgolfje onmiddellijk word meegesleurd en dan wekenlang ziek ben. Heb ik soms niet de hele maand juli hoestend doorgebracht?

Iets doen, inderdaad. Of moeten we maar passief zitten afwachten, als middeleeuwers die hulpeloos zitten opgehokt achter hun gesloten stadspoorten en ophaalbruggen, hopend en biddend dat God deze ene keer de amorfe dreiging van de Zwarte Dood aan ze voorbij zal laten gaan? Wachten tot de pandemie onontkoombaar als een nucleaire wolk op ons neerslaat? De Fladderende Dood? De Kakelende Dood?

De vrolijke, exotisch-bekende kreten van de groene zwerm parkieten in de binnentuin klinken opeens als een omen, een soundtrack van Hitchcock. Ik moet de huisarts bellen voor vogelgriep-advies, en wel nú! Vaccins heb ik nodig! Als er nog geen vaccin bestaat tegen de kippenkoorts, dan maar een willekeurig andere griepinjectie. Dan slaat de nuchterheid toe. Verdomd, ik ben toch Woody Allen niet? Het zal zo'n vaart wel niet lopen. Misschien zou ik kunnen beginnen eens wat gezonder te gaan leven?

Woensdag. ,,Het zal zo'n vaart niet lopen'' begint een erg Nederlandse reactie te lijken, ondanks de hele ophokplicht. (Wat haalt zo'n ophokplicht eigenlijk uit, als besmetting ook gewoon kan plaatsvinden door het alledaagse reilen en zeilen van de agriculturele industrie - vrachtwagenvervoer, import, export?) Misschien raak ik wel in de war omdat ik ook Britse kranten lees. Wat daarin staat, hoor ik niet bepaald terug in de Nederlandse media. Een pandemie is `onvermijdelijk', kondigt Chief Medical Officer Sir Liam Donaldson aan. Een op de vier Britten zal besmet raken, en zo'n 53.000 mensen zullen komen te overlijden volgens het `meest waarschijnlijke scenario'. Het kunnen er ook veel meer zijn. Groot-Brittannië heeft een bestelling geplaatst bij fabrikanten voor 120 miljoen kuren griepvaccin - twee voor ieder lid van de bevolking - die vervaardigd zullen worden zodra het nieuwe virus bekend is. Ondertussen koopt de regering 14,6 miljoen doses Tamiflu aan. Alle huisartsen zullen een training krijgen. ,,Dit is vijand nummer één van de volksgezondheid,'' zei Donaldson tegen The Observer. ,,Het is een kwestie van wannéér, niet óf.''

Dit van het volk dat bekend staat om zijn gevoel voor understatement. Hysterische aanstellers?

In de Nederlandse media lijken woordvoerders zich vooral zorgen te maken om hun hobbykippen, en het al dan niet inenten of ophokken (onder gaas) ervan. Tweede-kamerlid Henk Jan Ormen (CDA), zelf in het bezit van drie hobbykippen: ,,Mijn vrouw raapt eieren. Ik wil niet dat haar iets overkomt.''

Ook lees ik in de krant van woensdag dat de Europese Commissie `ontevreden' is over de maatregelen die sommige landen genomen hebben om zich te wapenen tegen een pandemie. De WHO raadt aan antivirale middelen (Tamiflu) in te slaan voor een kwart van de bevolking. Nederland heeft een voorraad van 1 procent, Frankrijk 60. De Europese Commissie maakte geen `rechtstreekse verwijten'.

Na wat zoeken vind ik op de website van het ministerie van VWS de informatie dat het ministerie `volop voorbereidingen' aan het treffen is: de Nederlandse regering `wil afspraken maken met een fabrikant' van vaccins. Enig doorklikken brengt me op de website van het RIVM, met de geruststellende woorden: ,,Is Nederland voorbereid op een uitbraak van een wereldwijde epidemie, een pandemie? Ja, we hebben in Nederland een goed lopende organisatie rondom infectieziekten. De GGD'en werken hiervoor met standaardprotocollen. (...) De kans op een besmetting is heel klein.''

Waarom is dit zo ongeloofwaardig? Omdat ik overdreven hypochondrische neigingen heb? Omdat op de website van het WHO de vraag ,,Is de wereld voldoende voorbereid?'' beantwoord wordt met een eenduidig ,,Nee. Ondanks twee jaar van waarschuwingen is de wereld slecht uitgerust om zich tegen een pandemie te verdedigen'' - en Nederland tenslotte een niet te isoleren deel uitmaakt van die wereld? Is het de Nederlandse nuchterheid die spreekt, via het RIVM? Of is het de neiging - steeds virulenter de afgelopen jaren - van de Nederlandse regering om alles wat misschien een tikkeltje onaangenaam zou kunnen uitvallen in eufemismen te hullen? Hoe dan ook, dit gebrek aan concrete informatie - hoeveel Nederlandse besmettingen bij een pandemie, hoeveel doden - en voorlichting over concrete stappen kan alleen maar een rampzalige ieder-voor-zich mentaliteit in de hand werken, zoals de run op virusremmers nu al aantoont.

Donderdag. Mijn verkoudheid is al weer over.