Informatie als wapen

Rodger Linse (35) behoort tot de meest succesvolle voetbalmakelaars van Nederland. Zijn manier van zaken doen valt in goede aarde bij stervoetballers als Van Nistelrooy. ,,Ik vraag altijd aan de speler: `Is 't wel terecht wat ik krijg?'''

Eigenlijk had Rodger Linse helemaal geen zin om op zaterdag nog een voetbalwedstrijd te bezoeken. Het was november 1996, hij had zelf gespeeld, een pilsje gedronken en het affiche Go Ahead Eagles tegen FC Den Bosch sprak ook niet tot de verbeelding. ,,Maar ik had afgesproken om naar Erik Tammer te gaan kijken. Toen ik daar eenmaal was, viel me een enorm talent op. Ruud van Nistelrode of zoiets. Negentien jaar pas en een perfecte balbehandeling.''

Deze Van Nistelrooy maakte die avond het beslissende doelpunt. Het werd 2-3. Veel belangrijker voor Linse was dat ze met elkaar in gesprek raakten. ,,Ik werkte toen nog samen met Maarten de Vos [voetbalmakelaar, red.]. Ruud wilde wel naar het bureau van De Vos, op voorwaarde dat ik zijn belangen zou behartigen. Waarom? Omdat ik volgens Ruud zo ontzettend zeker klonk. Ik heb me altijd afgevraagd hoe ik zo zeker kon klinken.''

Linse had immers nog weinig ervaring als zaakwaarnemer. Na een frustrerende carrière als journalist (,,ik kon het nooit zo perfect op papier krijgen als het verhaal in mijn hoofd zat'') had hij drie maanden lang aan het vak kunnen ruiken bij Rob Jansen (Sport-Promotion), een andere grote spelersmakelaar. ,,Tot die tijd was ik altijd bij bedrijven weggegaan met een onvoldaan gevoel. Ik heb veel uitzendwerk gedaan en zelfs kerstbomen verkocht. Alleen bij het accountantsbedrijf Moret Ernst & Young had ik het naar mijn zin. Daar mocht ik de koffie rondbrengen, samen met acht vrouwelijke collega's. Bij Rob Jansen dacht ik aanvankelijk: dit is het. Maar toen ik eenmaal een vast dienstverband had, werd ik gek van hen en zij van mij.'' De eerste transfer die hij daar deed was die van Vitesse-speler Martin Laamers naar het Belgische Harelbeke.

De wedstrijd Go Ahead-Den Bosch werd de ommekeer in de carrière van Linse. Met Van Nistelrooy als klant maakte hij een vliegende start die hem bracht waar hij nu staat: een succesvolle zakenman die in verdiensten niet onder hoeft te doen voor de spelers. Inmiddels werken er zeven mensen bij zijn SP-International, onder wie oud-voetballer Jan de Visser. Samen behartigen ze de belangen van zo'n vijftig voetballers. ,,Ik sta erop transparant te werken. Gemiddeld vragen wij acht procent van het basissalaris. De club betaalt dat, maar in feite gaat het van het spelersbudget af. Ik vraag dan ook altijd aan spelers: `jongen, is het nog wel terecht wat ik krijg?' En er heeft nog nooit iemand gezegd dat ik het niet verdiende.''

Toch gaat het om enorme bedragen. Vorig jaar verlengde Van Nistelrooy (goed voor een basissalaris van 5,25 miljoen euro) zijn contract bij Manchester United voor vier jaar, hetgeen Linse volgens een bekendmaking van de beursgenoteerde voetbalclub 1,5 miljoen euro opleverde. ,,Ik ga nooit op dat bedrag in. Het is wel zo dat het tarief van een goede advocaat lager ligt. Maar die heeft niet de kennis van de markt die wij hebben en dus is het de vraag of het uiteindelijk goedkoper is. Mijn belangrijkste wapen is informatie. Ik heb overigens altijd wel als voorwaarde gesteld dat ons bureau ook zonder Ruud bestaansrecht moet hebben. Dat lukt, al moeten natuurlijk niet alle toppers weglopen.'' Wat de omzet van SP-International is, houdt Linse ,,liever voor zichzelf''.

Onder die toppers zitten de broers Kalou, Romeo Castelen, Joris Mathijsen en Hedwiges Maduro. Bij Arjen Robben beet hij in het zand. ,,Ik ga zelden actief op zoek naar spelers. Natuurlijk, ik ken ook de verhalen van zaakwaarnemers die jonge spelers ronselen door hun ouders van alles toe te zeggen. Ik weet niet of die verhalen kloppen. Ik heb liever dat een speler bewust voor mij kiest. Voor bijvoorbeeld Robben, die wel eens naar mij had geïnformeerd, was ik bereid om bij wijze van spreken in de rij te gaan staan. Maar hij heeft niet voor mij gekozen.''

Dus bleef Linse ook aan de zijlijn op het moment dat Chelsea belangstelling had voor Arjen Robben. Linse zegt geen enkele bemoeienis te hebben gehad met de transfer van de oud-PSV'er naar de Londense club. Hij ontkent het gerucht dat Chelsea hem een forse fee heeft betaald voor bemiddeling. ,,Ik heb alleen het contact gelegd tussen Manchester United en PSV voor Robben. Maar de opvolger van directeur Peter Kenyon, die naar Chelsea vertrok, wilde niet zoveel geld uitgeven voor Robben. Toen was mijn rol uitgespeeld. De zaken van Robben zijn behartigd door zijn vader Hans en Ton Smit.''

Linse ontkent niet dat hij meestal maximaal profiteert van een (buitenlandse) transfer. Hij zou de enige makelaar zijn die van beide partijen fee incasseert. Hij lacht. ,,Ik ben zeker niet de enige makelaar die daarin slaagt en het gebeurt altijd in overleg. Ik zie dat als een compliment want alle partijen zijn blijkbaar tevreden.''

Het grote geld zorgt ervoor dat makelaars al snel een slechte naam hebben. ,,Maar als we alleen naar de verdiensten zouden kijken, diende ik niet het belang van de speler. Bij Real Madrid had Van Nistelrooy meer verdiend dan nu bij Manchester – en ik dus ook. Maar zijn gevoel bij Manchester was gewoon beter en daar gaat het om. Van Nistelrooy is heel geleidelijk naar de top gegaan: van Den Bosch, via Heerenveen naar PSV. Ook toen hebben we niet direct voor het grote geld gekozen. En weet je, een mindere speler die 100.000 euro verdient, kost ons eigenlijk geld.''

Vorige week sprak FIFA-voorzitter Joseph Blatter in zijn aanklacht tegen de financiële wantoestanden in het voetbal nog over ,,onfrisse agenten'' die bij elke overeenkomst een percentage opstrijken. Linse haalt zijn schouders erover op. ,,Hij heeft blijkbaar slechte ervaringen met makelaars gehad. Nee, ik heb hem nooit ontmoet.'' Blatter spreekt ook van rijke mensen die de sport ,,met schandalige hoeveelheden geld'' bekogelen. Linse: ,,Wie wordt daar slechter van, vraag ik me af.''

Hij vindt wel dat de baas van de FIFA een punt heeft bij de brede selecties van de rijkste topclubs, waardoor grote voetballers gedwongen op de bank zitten. ,,Dat is voor de liefhebber inderdaad zonde. Maar organisaties als de FIFA en de UEFA zorgen ervoor dat het wedstrijdprogramma overladen is. Dan moet je wel als topclub over een brede selectie beschikken.''

Linse kwam afgelopen zomer zelf in het nieuws toen bekend werd dat Feyenoorder Salomon Kalou graag naar PSV wilde, maar zijn club hem niet wilde verkopen. De jonge spits uit Ivoorkust was natuurlijk opgenaaid door zijn zaakwaarnemer die geld rook, concludeerde de voetbalwereld. ,,Die zaak zit me dwars. Vier weken voordat die affaire begon heb ik nog met Mark Wotte [technisch directeur bij Feyenoord, red.] en een stel vrienden gezellig rosé zitten drinken op het strand. Ze hebben mij op het verkeerde been gezet.''

Volgens Linse had Feyenoord hem juist aangemoedigd met een Portugese investeringsmaatschappij te gaan praten. Vervolgens meldde het Algemeen Dagblad dat er al contracten waren getekend naar later bleek met een valse handtekening namens Feyenoord en was een echte rel geboren. ,,Dat zij mij hebben gestimuleerd te gaan praten, kan ik aan de hand van de sms'jes van Wotte laten zien. Zelfs een binnenlandse transfer was volgens de club moeilijk, maar wel bespreekbaar. Geen wonder dat Kalou toen naar PSV wilde.''

Ter voorbereiding op een eventuele juridische strijd heeft Linse zijn mobiele telefoon (inclusief sms'jes) bij een notaris in bewaring gegeven. ,,Ik vind dat helemaal niet leuk, maar wellicht is het nodig. Ik las ergens de suggestie dat de Kalou-affaire door zaakwaarnemers op gang is gebracht. Nou, dan weet ik wel waar dat vandaan komt. Voor mijn gevoel heeft Feyenoord ons als schuldigen willen aanwijzen. Inmiddels heb ik een goed gesprek met voorzitter Van den Herik gehad en zijn alle plooien gladgestreken.''

Het conflict over Kalou was verrassend, want juist bij Feyenoord leek Linse de huismakelaar te zijn. Alleen al in Rotterdam-Zuid loopt er (inclusief twee jeugdspelers) een heel elftal `van hem' rond. Die relatie is zo hecht dat zelfs het gerucht de ronde doet dat er financiële banden met Wotte zouden bestaan. Linse reageert met verbazing. ,,Je kunt dan net zo goed vragen of ik geen banden had met Rob Baan, want die heeft vóór Wotte spelers aangetrokken voor Feyenoord. Wat een onzin! Ik heb met elke club een goede relatie, zolang de belangen van de club met die van mijn speler parallel lopen. Juist met Feyenoord heb ik meerdere akkefietjes gehad.''

Over zijn succes bij spelers verbaast hij zich ook wel eens. Aanvankelijk zag hij het als een gemis dat hij geen juridische opleiding of betaald-voetbalervaring heeft. ,,Maar ik denk dat de voetbalwereld gewoon behoefte had aan een type als ik. Je moet dusdanig goed werken dat een speler blij is dat we samen aan één kant van de tafel zitten. Zuiver zijn in je communicatie, eerlijk en betrouwbaar in de omgang. En realistisch zijn over hoe je het maximale uit je talent kunt halen.''

Opvallend aan de werkwijze van Linse is dat hij met zijn spelers geen contract sluit. Ondanks de grote financiële belangen die over en weer spelen. ,,Als je naar een goede dokter wil, teken je toch ook geen contract met hem?'' Zijn losse manier van zaken doen brak hem op toen hij in 1999 zijn bureau aan het Amerikaanse marketingbureau IMG van Mark McCormack had verkocht. Het bureau moest met zijn mondiale netwerk ook voor de spelers van meerwaarde zijn, maar het werkte niet. ,,Ik kon totaal niet met die Amerikanen overweg, ook al vond ik McCormack een fantastische man. Alle uitgaven moesten daar tot op de dollar verantwoord worden. Dan kreeg je op een gegeven moment de opmerking: `Die speler levert niets op, waarom ga je daar nog mee door?' Zo werkt het natuurlijk niet.''

Linse was een paar miljoen rijker, maar hij werd steeds ongelukkiger. ,,Ruzie, ruzie en nog eens ruzie. Twee jaar na de verkoop stelde McCormack voor dat ik de zaak terug zou kopen, met vijf procent rente. De volgende dag hebben we dat geregeld.''

Hij zegt nog altijd een goed gevoel te hebben bij het terugdraaien van de deal. ,,Ik had het niet hoeven doen. Ik had ook gewoon mijn geld kunnen pakken. Eigenlijk had ik lucht verkocht. Lucht die ik terugkocht met verlies, want contracten met spelers had ik nog steeds niet. Ze kunnen hier zo de deur uitlopen. Dat is voor mij een motivatie om iedere dag mijn best te doen.''