De tussenpersoon zorgt goed voor zichzelf

Een paar weken geleden schreef C.B. dat hij maar weinig terugziet van de premie voor een lijfrenteverzekering, omdat de tussenpersoon vijf jaar lang 52 procent van de inleg als provisie kreeg. Iemand anders schreef dat dit een indianenverhaal was, en dat de lage uitkomst veroorzaakt werd door tegenvallende beleggingsresultaten. Ik kan echter aantonen dat de provisies wel zo hoog zijn. In 1995 betaalde ik 2.493,98 euro (toen 5.496 gulden) als eerste storting voor een koopsompolis. Ik zou ieder jaar bijstorten, maar ik ben er in 1996 al mee gestopt. De verzekeraar vertelde dat dit extra kosten met zich meebracht, maar ik kreeg geen inzage in deze kosten. In 1995 was de beurskoers een stuk lager dan nu, dus in mijn geval is er geen sprake van tegenvallende beleggingsresultaten. Desondanks geldt voor mijn uitkering op 1 juni 2012 een prognose van 1.436 euro bij een toekomstig rendement van 9 procent. Bij een reëlere rendementsverwachting is de prognose 1.041 euro. De huidige waarde is 1.226,51 euro. De waarde daalt dus alleen nog maar. Volgens de verzekeraar heb ik sinds juni 1995 de volgende kosten gehad: 1.239 euro voor het tot stand brengen van het contract en 697,59 euro polisopslag en 83,36 euro beheerloon. In totaal dus 2.019,95 euro aan kosten bij een inleg van 2.493,98 euro. De verzekeraar reageert niet op mijn klachten.

(C.v.dB)

Als u een lijfrenteverzekering afsluit, kunt u erop rekenen dat in de eerste vijf jaar ongeveer de helft van de inleg opgaat aan kosten. Niet alleen aan provisie (dat zou al te gek worden), maar aan diverse kosten. In de jaren daarna gaat ongeveer 10 procent van de inleg op aan kosten.

De rest (in de eerste vijf jaar zo'n 50 procent, in de volgende jaren zo'n 90 procent) wordt belegd. Omdat u destijds koos voor een verzekeringsproduct waarbij u jarenlang premie zou betalen, terwijl u in de praktijk slechts een keer hebt betaald, wordt u geconfronteerd met onevenredig hoge kosten. Als u gewoon een eenmalige storting had gedaan, zonder verdere verplichtingen, zouden de kosten minder hoog geweest zijn. Ik ben bang dat de verzekeraar in zijn recht staat en dat hier niets aan te doen is.

Wilma van Hoeflaken behandelt wekelijks pensioenzaken