ADHD-pillen

Terecht schrijft Wim Köhler dat er nieuwe pillen voor ADHD zijn (13 okt, wetenschapspagina), en dat er al het hele jaar gedoe over is. Dokters en patiënten willen ze graag gebruiken, maar ze zijn duurder dan het oude Ritalin en ze worden niet vergoed. Maar dan volgen de feitelijke onjuistheden.

Ten eerste: de nieuwe pillen zouden niet beter zijn dan Ritalin. Dit is onjuist. Het oude Ritalin heeft als nadeel dat het vier- tot zesmaal per dag, precies op tijd, met behulp van een timer moet worden ingenomen. Als de medicatie is uitgewerkt en de volgende dosis niet op tijd wordt ingenomen, nemen de onrust en chaos van ADHD (tijdelijk) toe. Ontstaat die eenmaal, dan wordt de pil vergeten. In de praktijk blijkt dat niemand met ADHD in staat is het middel zelfstandig goed in te nemen. Nu zijn er eindelijk langwerkende medicijnen, Concerta en Strattera, die maar eenmaal daags hoeven worden ingenomen. Dit is een enorme verbetering.

Ten tweede: de wetenschappelijk ondubbelzinnig aangetoonde erfelijke basis van ADHD wordt door Wim Köhler betwijfeld, omdat `ADHD pakweg een generatie geleden niet bestond'. Hieruit blijkt dat de voortgang van de wetenschap nog niet is doorgedrongen tot het arsenaal van de wetenschapsjournalist. Natuurlijk heeft ADHD altijd bestaan als het genetisch is. De kenmerken van ADHD zijn niet veranderd, wel de namen va de diagnosen. De diagnose ADHD leidt tot gerichte behandeling, en ook dit is een enorme verbetering.

Ten derde: de suggestie wordt gewekt dat de diagnostiek dubieus zou zijn omdat er geen objectieve test bestaat voor ADHD. Dat geldt dan voor alle psychiatrische stoornissen. Waarom wordt bij ADHD altijd meer diagnostische zekerheid geëist? Er wordt veel onderzoek verricht naar objectieve maten voor ADHD. Op groepsniveau zijn er al verschillen tussen ADHD en normale controlepersonen aangetoond met hersenscans.

Ten vierde zou niemand weten waarom amfetamines, ook wel pepmiddelen, drukke kinderen rustig maken. Dit is wel bekend; Ritalin en Concerta stimuleren bij ADHD de remfunctie. Dat is effectief omdat ADHD een functiestoornis van de rem kan worden genoemd. Door de rem te stimuleren, kan dus rust ontstaan.

Tenslotte het argument dat Ritalin veel goedkoper is dan de nieuwe medicijnen. Het is niet reëel om ervan uit te gaan dat een nieuw medicijn op de markt kan komen voor de prijs van 45 jaar geleden. Ontwikkeling van nieuwe medicijnen is kostbaar. We hebben geen enkele keus voor ADHD behalve Ritalin. Het is zeer noodzakelijk dat nieuwe langwerkende medicijnen voor ADHD vergoed worden voor de patiënten die ze nodig hebben.